adiungo
adiungo, to fasten on, join to, harness
BWL
he added Cilicia to the dominion of the Roman people
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit., of cattle, to yoke, to harness (cf.: jugo, jugum, jungo, etc.): adjunxere feras (preceded by bijugos agitare leones), Lucr. 2, 604: tauros aratro, Tib. 1, 9, 7: plostello mures, Hor. S. 2, 3, 247: tigribus adjunctis aurea lora dabat, Ov. A. A. 1, 552; so id. Am. 1, 1, 26; Gell. 20, 1.—Hence,
- II Transf.
- A Of persons or things, to join or add to.—With ad or dat.: ad probos te adjunxeris, Plaut. Aul. 2, 2, 59 (236); where the figure of yoking is closely adhered to (v. the connection): adjunge te ad currum, Vulg. Act. 8, 29: socium quaerit, quem adjungat sibi, Plaut. As. 2, 2, 22 (278): comitem T. Volturcium, Cic. Cat. 3, 4: se comitem fugae, id. Att. 9, 10, 2: ei proxime adjunctus frater fuit, id. Brut. 28: viro se, Verg. A. 8, 13: adjuncti sunt Paulo et Silae, Vulg. Act. 17, 4: accessionem aedibus, Cic. Off. 1, 39: ulmis vites, Verg. G. 1, 2: classem lateri castrorum, id. A. 9, 69; so esp. freq. of places, lying near, adjacent: huic fundo continentia quaedam praedia et adjuncta mercatur, Cic. Caec. 4; Nep. Dion. 5; Curt. 8, 1; cf. id. 5, 4; Sil. 8, 642.—Trop.: ad malam aetatem adjungere cruciatum, Pac. ap. Non. 2, 1: imperium credat gravius esse, vi quod fit, quam illud quod amicitia adjungitur, the command which is put upon him, given him, with kind feeling, Ter. Ad. 67.—Hence, adjungere aliquem sibi, to bind to one's self, to enter into friendship with, to make one a friend: familiam colere, adjuvare, adjungere, Ter. Ad. 927; Cic. Mur. 19; so Q. Cic. Pet. 7; Nep. Alc. 5, 9; id. Eum. 2; so, agros populo Romano, Cic. Agr. 1, 2: totam ad imperium pop. R. Ciliciam, id. Imp. Pomp. 12, 35: urbem in societatem, Liv. 37, 15: sibi aliquem beneficio, to lay one under obligation to one's self, to oblige: quem beneficio adjungas, Ter. Ad. 72; also without beneficio: ut parentes propinquosque eorum adjungeret, Tac. A. 3, 43.—
- B Met. of mental objects, to apply to, to direct to (very freq. and class.): animum ad aliquod studium, Ter. And. 56: fidem visis, to give credit to, Cic. Ac. 1, 11; id. Div. 2, 55: huc animum ut adjungas tuum, Ter. Hec. 683: diligentia vestra nobis adjungenda est, Cic. Clu. 1: ut aliquis metus adjunctus sit ad gratiam, id. Div. in Caecil. 7, 24: suspicionem potius ad praedam quam ad egestatem, to direct suspicion rather to him who possesses the booty, than to him who lives in poverty, id. Rosc. Am. 31.—
- C To add or join something to a thing as an accompaniment, to annex, to subjoin, to let follow or attend: audi atque auditis hostimentum adjungito, hear and let requital follow what is heard, Enn. ap. Fest. s. v. redhostire, p. 270 Müll. (Trag. v. 154 Vahl.): huic voluptati hoc adjunctum est odium, Plaut. Curc. 1, 3, 34 (191): istam juris scientiam eloquentiae tamquam ancillulam pedisequamque adjunxisti, Cic. de Or. 1, 55, 236.— Hence of a new thought or circumstance, to add it to the preceding: quod cum dicerem, illud adjunxi: mihi tecum ita, etc., Cic. Fam. 5, 2: satis erit dictum, si hoc unum adjunxero, Nep. Epam. 10: His adjungit, Hylan nautae quo fonte relictum Clamassent, Verg. E. 6, 43 (v. addo, adicio, etc.): ad ceteras summas utilitates, haec quoque opportunitas adjungatur, ut, etc., Cic. Imp. Pomp. 17, 50: Adjuncto vero, ut iidem etiam prudentes haberentur, id. Off. 2, 12.—Hence,
- D In rhet.: adjuncta, n., collateral circumstances: loci argumentorum ex adjunctis repeti possunt, ut quaeratur, quid ante rem, quid cum re, quid postea evenerit, Cic. Top. 12, 51; so id. ib. 18, 71; cf. consequens.
- —Hence, adjunctus, a, um, P. a.
- A Joined, added to, or connected with a thing: quae propiora hujus causae et adjunctiora sunt, Cic. Clu. 10, 30: ventum ad veram et adjunctissimam quaestionem, Arn. 7, p. 243.—Hence,
- B adjuncta, ōrum, n., additional circumstances, adjuncts, things closely connected with, belonging or suitable to: semper in adjunctis aevoque morabimur aptis, Hor. A. P. 178.—Adv. not used.
B) übh. äußerlich oder innerlich in eine Verbindung, einen Zusammenhang, in ein Verhältnis bringen, a) lebl. Objj.: α) in der Rede an etw. anknüpfen, anfügen, verba ad nomen adiuncta, Epitheta, Cic. – u. an das Gesagte anknüpfen, zu etw. hinzufügen (Synon. annectere, adicere, addere), postea ad id, quod definieris, factum eius, qui accusabitur, adiungere oportebit, Cic.: similitudines (Beispiele) adiungens, Cic. – u. in der Erzählung hinzufügen, noch erzählen, quod cum dicerem, illud adiunxi m. folg. Akk. u. Infin., Cic.: si hoc unum adiunxero m. folg. Akk. u. Infin., Nep. – β) in der Deduktion an etw. anknüpfen, anreihen, von etw. abhängig machen (Synon. annectere), rebus praesentibus adiungere atque annectere futuras, Cic.: sequentia (die Folgesätze), Cic. – γ) politisch zu etw. hinzufügen, schlagen, Ciliciam ad imperium populi Rom., Cic.: societati Achaeorum Lacedaemonios, Liv.: agros populo Rom., Cic.: vectigalia (sc. ad imp. populi Rom.), Cic. – δ) irgend ein Verhältnis an etw. od. jmd. knüpfen = beilegen, zulegen, beimessen, verleihen, verschaffen, fidem visis, Cic.: honorem populi Rom. rebus, Cic.: alci tantum decoris, tantum dignitatis, ut etc., Cic.: imperium, quod amicitiā adiungitur (sc. nobis), die mit Fr. gegen uns geübt wird, Ter. – u. sibi alqd, sich etw. zulegen, erwerben, gewinnen, verschaffen, sibi auxilium, Cic.: sibi alcis diligentiam (sorgfältige Aufmerksamkeit), Cic.: u. so benevolentiam (sc. sibi) lenitate audiendi, Cic. – ε.) irgend ein Verhältnis als Folge, Begleitung, Zugabe an ein anderes anknüpfen = ihm folgen lassen, beifügen, beigesellen, mit etw. vereinigen, verbinden, paaren u. dgl., ad honestatem voluptatem, Cic.: ad illam vim (mit jener G.) dominationis adiuncta est auctoritas, Cic.: gravem poenam municipiis, außerdem auferlegen, Cic.: insolentiam honestati, Cic.: verbis solutis numeros, Cic.: summae gravitati tantum comitatis, Plin. ep.: u. im Abl. absol., adiuncto vero, ut iidem etiam prudentes haberentur, vereinigte sich aber damit, daß usw., Cic. de off. 2, 42. – ζ) die geistige Tätigkeit gleichs. an etw. anknüpfen, fesseln = ausschließlich od. ernstlich nach ihm hinrichten, ihm zuwenden (Synon. applicare), huc animum adiungas tuum, Ter.: animum ad aliquod studium, Ter.: crimen et suspicionem potius ad praedam, quam ad egestatem, Cic. – b) Pers.: α) jmd. in einer Schrift als Teilnehmer eines Gesprächs anbringen, jmdm. eine Rolle zuteilen, alqm ad suos sermones (polit. Gespräche = polit. Schriften im Gesprächstone), Cic.: ei dialogo adiunctum esse tertium, die dritte Rolle haben, Cic. – β) jmd. (sich) in politischer, moral. od. geselliger Hinsicht an jmd. (sich) od. etw. knüpfen, fesseln, sich anschließen lassen, mit jmd. verbinden, vereinigen, urbem ad amicitiam, Liv., in societatem, Nep.: bellicosas nationes (alci), Nep.: alqm sibi socium, u. bl. alqm socium, Cic.: exercitum (sc. sibi), sich zulegen, Cic. – u. se ad alqm od. ad alqd, sich anschließen an usw., se ad probos, Plaut.: se ad causam alcis, Cic.: sese ad alterutram partem, Gell.: sese alterutrā parte, Gell. 2, 12, 1. – m. dopp. Acc., se comitem (als B.) fugae alcis, Cic. ad Att. 9, 10, 2: eum amicum (als Fr.) sibi cupiebat adiungi, Nep. Alc. 9, 2. – ➳ Parag. Infin. adiungier, Val. Flacc. 2, 421.
- 1. spannen aan of voor, inspannen; opbinden [tauros aratro; ulmis vites];
- 2. bij-, toevoegen, doen aansluiten, verenigen, verbinden [ad honestatem voluptatem; summae gravitati comitatem]; — ihb. pass.: adiunctum esse aansluiten bij, grenzen aan; ➤ insula adiuncta oppido; classis lateri castrorum adiuncta;
- 3. toevoegen aan, annexeren bij [Ciliciam ad imperium populi Romani; agros populo Romano];
- 4. meegeven aan, toevoegen aan [fidelem libertum lateri filii sui];
- 5. (v. taalgebr.) aanknopen, toe-, bijvoegen;
- 6. toekennen, verlenen [honorem populi Romani rebus];
- 7. sibi alqd ~ voor zich verwerven, verkrijgen [sibi auxilium];
- 8. richten op [animum ad studium].
合。加。 — sibi auxilium 彼用人相助。— se ad causam alterius 助人。向人。 Adjungit fidem huic 使人信此。 — sibi uxorem 娶親。— animum 用心。
Suggest a Translation
See an image
- to fasten on, join to, harness: plostello mures, H.: ulmis vites, V.: remos lateribus, Ta. — Fig., to join, attach: ad imperium populiR. Ciliciam: (urbes) consilio ad amicitiam, won over by wise management, N.: se viro, V.: agros populoR.: urbem in societatem, L.: imperium ... quod amicitiā adiungitur, enforced by friendship, T.: comitem eis adiunctum esse Volturcium: ut se, rege Armeniorum adiuncto, renovarit, gained as a friend: multas sibi tribūs: alqm beneficio, bind, T.—To add, join, annex, associate: ad gloriam ... divinitus adiuncta fortuna.—Esp., to subjoin: aliquod dictum de veneno: his adiungit, quo fonte, etc., V. — To attach, apply, direct, confer: animum ad studium, T.: suspicionem ad praedam, connect with: honos populiR. rebus adiungitur: huc animum, T.—Meton., to bring close: lateri castrorum adiuncta (classis), V.
-
…alienum grande conflaverant. Per eas se Catilina credebat posse servitia urbana sollicitare, urbem incendere, viros earum vel adiungere sibi vel interficere. Sed in iis erat Sempronia, quae multa saepe virilis audaciae facinora conmiserat. Haec mulier…
Sallust, Catilina
-
…novis vectigalibus recipiatur, hac uti x viros. quasi vero non intellegamus haec eos vectigalia quae Cn. Pompeius adiunxerit vendere cogitare. videtis iam, patres conscripti, omnibus rebus et modis constructam et coacervatam pecuniam x viralem .…
Cicero, de Lege Agraria
-
…Nam cum tribus rebus animantium vita teneatur, cibo potione spiritu, ad haec omnia percipienda os est aptissimum quod adiunctis naribus spiritu augetur, dentibus autem in ore constructis mandatur atque ab is extenuatur et mollitur cibus. eorum adversi…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…explicare aut hoc Arcesilae modo et Carneadi contra omne, quod propositum sit, disserat, quique ad eam rationem adiungat hunc rhetoricum usum moremque exercitationemque dicendi, is sit verus, is perfectus, is solus orator. Nam neque…
Cicero, de Oratore
-
…minime popularis fuisse ; si quid locuti populariter videamur, id nos eo consilio fecisse ut nobis Cn. Pompeium adiungeremus, ut eum qui plurimum posset aut amicum in nostra petitione haberemus aut certe non adversarium. praeterea adulescentis nobilis…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…paretur aliis, eripiatur vobis, nonne acerrime, tamquam armato hosti, sic huic legi pro vestris agris resistetis adiungit Stellatem campum agro Campano et in eo duodena discribit in singulos homines iugera. quasi vero paulum differat ager Campanus…
Cicero, de Lege Agraria
-
…se minus valerent, quod summa auctoritas antiquitus erat in Aeduis magnaeque eorum erant clientelae, Germanos atque Ariovistum sibi adiunxerant eosque ad se magnis iacturis pollicitationibusque perduxerant. Proeliis vero compluribus factis secundis atque omni nobilitate Aeduorum interfecta tantum potentia…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quisque a sacris haberet id ante diem certam in suum quicque fanum referret ita ad impietatem in deos in homines adiunxit iniuriam. Hunc igitur nec Olympius Iuppiter fulmine percussit nec Aesculapius misero diuturnoque morbo tabescentem interemit, atque in suo…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…posset non confiteri ; eum agere rapere rem publicam, cui nulla virtus, nullae bello subactae et ad imperium adiunctae provinciae, nulla dignitas maiorum conciliasset eam potentiam, sed forma per dedecus pecuniam et nomen nobile consceleratum impudicitia dedisset…
Cicero, Epistula ad Octavianum
-
…. fuit enim profecto quibusdam summis viris quaedam ad amplitudinem et ad gloriam et ad res magnas bene gerendas divinitus adiuncta fortuna. de huius autem hominis felicitate quo de nunc agimus hac utar moderatione dicendi, non ut in illius…
Cicero, pro Lege Manilia