About Report a problem

Menu

adiuto

adiuto, to help zealously, serve, aid, assist

Could not find adiutarent in Logeion dictionaries.

adiutarent Verb: imperfect active subjunctive 3rd plural of adiuto

See adiutarent in Morpho

adjūto, āvi, ātum, 1, v. freq. [adjuvo] (ante-class.; esp. in Plaut. and Terence, and in later Lat.),
  • to help, to be serviceable to, to assist: aliquem, Att. ap. Non. 424, 2: istocine pacto me adjutas? Plaut. Ps. 1, 1, 81 (83); id. Cas. 3, 3, 17 (579); id. Truc. 2, 5, 26 (473); 2, 7, 8 (558): Pamphilum, Ter. And. 209; id. Heaut. 416; 546; id. Ad. prol. 16; id. Phorm. 34: funus, id. ib. 99.—With two acc.: id adjuta me, quo id fiat facilius, Ter. Eun. 150.—With dat. pers.: adjuta mihi, Pac. ap. Don. ad Ter. Ad. prol. 16; cf. Ruhnk. ad Ter. Hec. 359.—Also on a coin: deus adjuta Romanis, Eckh. D. N. 8, p. 223: saltem nobis adjutāsses, Petr. Sat. 62, 11 —Pass.: adjutamur enim atque alimur certis ab rebus, Lucr. 1, 812.

Saved

Recent