admisceo
admisceo, to add so as to form a mixture, mix with, admix
- I Lit., constr. with the abl. of that with which any thing is mingled: aër multo calore admixtus, Cic. N. D. 2, 10, 27 (cf. on the contr. ib. § 26: aquae admixtum calorem; and soon after: admixtum calorem): genus radicis admixtum lacte, Caes. B. C. 3, 48.— With in with acc.: admixtis in heminam seminis resinae coclearibus duobus, Plin. 26, 10, 66, § 104.—With cum: admiscent torrefacta sesama cum aniso, Col. 12, 15.—
- II Transf.
- A Of things, to mingle in, to mix with, to add to, etc.: nec tamen admiscent in eorum corpus inane, Lucr. 1, 745: deus bonis omnibus mundum implevit; mali nihil admiscuit, Cic. Univ. 3: se admiscere atque implicare hominum vitiis, id. Fragm. ap. Aug. de Trin. 14, 19: sed hoc cum iis rationibus admisceri nolo, be mixed up, Cic. Att. 7, 1: admiscere huic generi orationis illud alterum, id. de Or. 2, 49: versus admiscere orationi, id. Tusc. 2, 11, 26: admiscenda venus est timori, Ov. A. A. 3, 609: non admixtus fidei, Vulg. Heb. 4, 2; ib. Eccli. 23, 10.—
- B Of persons.
- 1 To mix up with, to add or join to: his Antonianos milites admiscuerat, Caes. B. C. 3, 4: expeditos antesignanos admiscuit, id. ib. 3, 75 fin.: ad id consilium admisceor, Cic. Phil. 12, 16: admiscerenturne plebeii, i. e. whether the plebeians should be admitted to the number of the decemvirs, Liv. 3, 32, 7: admixti funditoribus sagittarii, Curt. 3, 9; Verg. A. 7, 579.—
- 2 To involve or entangle in a thing: se, to interfere or meddle with: ita tu istaec tua misceto, ne me admisceas, Ter. Heaut. 783: ne te admisce: nemo accusat, Syre, te, id. ib. 975: ad id consilium admiscear? Cic. Phil. 12, 7: Trebatium vero meum, quod isto admisceas nihil est, implicate, involve in, id. Q. Fr. 3, 1, 3.
- —Hence, admixtus, a, um, P. a., that is mingled with something, mixed, not simple: simplex animi natura est, nec habet in se quidquam admixtum, Cic. de Sen. 21, 78: nihil est animis admixtum, nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex, id. Tusc. 1, 29.—Comp., sup., and adv. not used.
➳ formes de la 3e conj. admiscis Pall. 8, 7 ; Apic. 2, 51 ; ammiscunt Diosc. 1, 19 || admiscetur ou -itur Pl. Cas. 222.
- 1. (er)bij mengen;
- 2. (er)bij-, toevoegen [legionibus milites; versum orationi invlechten];
- 3. ver-, dooreenmengen;
- 4. iem. verwikkelen in (m. ad).
攙雜。陪。— se huic negotio 自干此事。自入事內。
Suggest a Translation
See an image
- (mīstus), ēre, to add so as to form a mixture, mix with, admix: admixto calore: ille (aër) multo calore admixtus est: aquae calorem. — Fig., to mingle, mix in with: huic generi orationis illud alterum: versūs admisceri orationi. — To add, join, mingle, merge in, scatter through: antesignanos, among the cavalry, Cs.: stirpem admisceri Phrygiam, that a Phrygian stock is mixed (with ours), V.: his Antonianos milites, Cs.—To implicate, mix up: ne me admisceas, T.—With se or pass, to mix oneself up, interfere, meddle: ne te admisce, T.: ad id consilium admiscear?
-
…Genusum, quod ripis erat inpeditis, consecutus equitatus novissimos proelio detinebat. huic suos Caesar equites opposuit expeditosque antesignanos admiscuit cccc, qui tantum profecerunt, ut equestri proelio commisso pellerent omnes compluresque interficerent ipsique incolumes se ad agmen reciperent…
Julius Caesar, Civil War
-
…conscribendas curaverat. praeterea magnum numerum ex Thessalia Boeotia Achaia Epiroque supplementi nomine in legiones distribuerat ; his Antonianos milites admiscuerat. praeter has expectabat cum Scipione ex Syria legiones ii. sagittarios Creta, Lacedaemone, ex Ponto atque Syria…
Julius Caesar, Civil War
-
…mundi divinitate perspecta tribuenda est sideribus eadem divinitas ; quae ex mobilissima purissimaque aetheris parte gignuntur neque ulla praeterea sunt admixta natura totaque sunt calida atque perlucida, ut ea quoque rectissime et animantia esse et sentire atque intellegere dicantur .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…et verissume loquitur Atreus quod re in summa summum esse arbitror periclum, matres coinquinari regias, contaminari stirpem, admisceri genus. at id ipsum quam callide, qui regnum adulterio quaereret addo inquit huc, quod mihi portento caelestum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…accessit cura dolori meo, sed tamen hoc, quicquid est, Precianum cum iis rationibus quas ille meas tractat admisceri nolo. scripsi ad Terentiam, scripsi etiam ad ipsum, me quicquid possem nummorum ad apparatum sperati triumphi ad…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…si accipiendam, cur non rogamur si postulandam, quid timemus in hac ego legatione sim aut ad id consilium admiscear in quo ne si dissensero quidem a ceteris sciturus populus Romanus sit ita fiet ut si quid remissum aut concessum…
Cicero, Philippicae
-
…, cum se in media stultitia, qua nihil est peius, haerere intellegant, aegritudine premuntur ; nulla enim admiscetur opinio officiosi doloris. Quid, qui non putant lugendum viris qualis fuit Q. Maxumus efferens filium consularem ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Latinis quidem. et tamen in illis veteribus nostris, quae Menippum imitati non interpretati quadam hilaritate conspersimus, multa admixta ex intima philosophia, multa dicta dialectice, quae quo facilius minus docti intellegerent, iucunditate quadam ad legendum invitati…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…non intellego. nemo istorum est quin abs te munus fundi suburbani instar exspectet. Trebatium vero meum quod isto admisceas nihil est. ego illum ad Caesarem misi, qui mihi iam satis fecit ; si ipsi minus, praestare…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…an hostis sit, discerni ac iudicari potest. Est autem maritimis urbibus etiam quaedam corruptela ac demutatio morum ; admiscentur enim novis sermonibus ac disciplinis et inportantur non merces solum adventiciae, sed etiam mores, ut nihil possit in…
M. Tullius Cicero, De Republica