admonitor
admonitor, an admonisher, exhorter
admŏnĭtor, ōris, m. [admoneo].
- He that reminds or admonishes one of something, a monitor: misi ad te quattuor admonitores non nimis verecundos. Cic. Fam. 9, 8; so id. Top. 1 fin.—
- II One that urges to action, an admonisher (cf. admoneo, II. C.): admonitorque operum caelo clarissimus alto Lucifer ortus erat, Ov. M. 4, 664: admonitor praecepti, Cod. Th. 8, 8, 7.
admonitor, ōris, m. (admoneo), der Erinnerer, Mahner an od. zu etw., quattuor admonitores non nimis verecundi, Cic. ep. 9, 8, 1: admonitor operum, Ov. met. 4, 664: admonitore non egere, Cic. top. 5.
correptores suos et ammonitores
[canes degeneres ] inutiles ‥, nisi quod ‥ advenas latratu excipiant ‥ et eorum adventu domesticos commonefaciant, unde canes ~ores appellamus
admŏnĭtŏr, ōris, m. , qui rappelle au souvenir : Cic. Top. 5 ; Fam. 9, 8, 1 ; operum Ov. M. 4, 664, [lʼétoile du matin] qui fait songer aux travaux.
Portitore præcepti, in leg. 7. Codic. Theod. de Execut. (8. 8) :
Compulsor, Exactor, Admonitor, Portitorve præcepti, Agens in rebus, etc.
magister ceremoniarum, quod de omnibus quæ agenda essent admoneret.
Un sergent ou Amonnesteur de nostre tres cher frere le duc de Berry et d'Auvergne, etc. Pourteur d'auffeirtrurenuncupatur, forte quod ex sententia judicis vel scripto debitoris, pignora ab illo aufferre possit. Lit. remiss. ann. 1395. in Reg. 147. ch. 201 :
Quatre varlez et autres gens Pourteurs d'auffeirtrure, Bretons et autres, etc.
admonitor ōris, m
- admoneo, an admonisher, exhorter: admonitore egere: operum, to labor, O.