About
Menu

admonere

1 admonere v. admannire
2 admonēre [CL] , to warn, urge. c705 ut ‥ de his ‥ implendis ‥ possis ammoneri Aldh. Ep. 8; visione ‥ in qua ~itus est ‥ insistere Bede HE III 19; ammonens quia nulla ratione conveniat Ib. II 12; eum amonuit desistere sub interminatione Map NC IV 6 p. 163; a1205 ammonita in somnis ut emplastrum ‥ apponeret Canon. G. Sempr. 163v; de contumacibus precipit regula quod semel et secundo amoneantur secrete Cust. Cant. 392; cui ut pontificale decus susciperet vehementi petitione ~uit [Osb. V. Dunst. 29: innuit] Ciren. II 92.

Saved

Recent