apprehendo
apprehendo, to seize, take hold of
Could not find adprehenditque in Logeion dictionaries.
adprehenditque Verb: perfect active indicative 3rd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of apprehendo
- I In gen.
- A Lit.: Alterum alterā adprehendit eos manu, Plaut. Am. 5, 1, 64 (1116), where Fleck. reads prehendit: Pone (me) apprendit pallio, * Ter. Phorm. 863: adprehendens pallium suum, Vulg. 3 Reg. 11, 30: atomi aliae alias adprehendentes continuantur, Cic. N. D. 1, 20, 54: adprehendit cornu altaris, Vulg. 3 Reg. 2, 28: vites sic claviculis adminicula tamquam manibus adprehendunt, Cic. N. D. 2, 47, 120: morsu, Plin. 11, 24, 28, § 84: quantum adprehenderint tres digiti, Quint. 1, 2, 26.—So of seizing hold of the hand, or embracing the person: manum osculandi causā, Suet. Tib. 72 (prehendere manum is found in Cic. Quint. 31, 97, and id. de Or. 1, 56, 240): manum adprehendere, Vulg. Gen. 19, 16; id. Isa. 41, 13; ib. Marc. 1, 31; ib. Act. 3, 7: quibus adprensis, Tac. A. 4, 8 al.: adprehensum deosculatur, Vulg. Prov. 7, 13.—Also in entreaty: conscientiā exter ritus adprehendit Caecilium, etc., Plin. Ep. 1, 5, 8.—
- B Trop.
- 1 Of discourse: quidquid ego apprehenderam statim accusator extorquebat e manibus, whatever I had brought forward, alleged, Cic. Clu. 19, 52: nisi caute adprehenditur, is laid hold of, employed, Quint. 10, 2, 3.—
- 2 To grasp with the mind, to understand, comprehend: passio apprehensa, Cael. Aur. Tard. 3, 5, 70; Tert. adv. Val. 11.—
- 3 For complector, to embrace, include: casum testamento, Dig. 28, 2, 10: personam filii (sc. in stipulatione), ib. 45, 1, 56.—
- II Esp., to seize, to take, or lay hold of, to apprehend: a militibus adprehensus, Gell. 5, 14, 26: furem adprehendere, Dig. 13, 7, 11: fugitivum, ib. 11, 4, 1.—Hence,
- A * In milit. lang., to take possession of: adprehendere Hispanias, Cic. Att. 10, 8 init. (cf. Caes. B. C. 3, 112: Pharon prehendit); and in gen. to lay hold of, to get, secure, obtain (eccl. Lat.): adprehende vitam aeternam, Vulg. 1 Tim. 6, 12; 6, 19: justitiam, righteousness, ib. Rom. 9, 30.—
- B As med. t., of disease, to seize: Ubi libido veniet nauseae eumque adprehendit, decumbat etc., Cato R. R. 156, 4.—So in gen. of fear, pain, trouble (eccl. Lat.): tremor adprehendit eam, Vulg. Jer. 49, 24: dolor, ib. 2 Macc. 9, 5: angustia, ib. Jer. 50, 43: stupor, ib. Luc. 5, 26: tentatio, ib. 1 Cor. 10, 13.
➳ en poésie souvt apprendo.
- 1. vastpakken, grijpen [alqm bij de hand nemen];
- 2. in bezit nemen, veroveren [Hispaniam];
- 3. begrijpen, zich eigen maken;
- 4. (v.e. redenaar) ter sprake brengen.
拏。 捉。擄 。— Hispanias 搶奪呂宋國。 — eum 捉之。擄之。— morsu 用牙㘅之。Quantum apprehenderint tres digiti 三指可取之多。一撮。
Suggest a Translation
See an image
- to seize, take hold of: aliae (atomi) alias: (me) pallio, T.: intra moenia hostīs, S.: Hispanias: quicquid ego apprehenderam, i. e. took up as an argument.
-
…aut cortice trunci, quo sint a frigoribus et caloribus tutiores. iam vero vites sic claviculis adminicula tamquam manibus adprehendunt atque ita se erigunt ut animantes ; quin etiam a caulibus brassicae, si propter sati sint, ut a…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…id quod maxime velim, pelli istum ab Hispania aut trahi id bellum aut istum, ut confidere videtur, apprehendere Hispanias. si pelletur, quam gratus aut quam honestus tum erit ad Pompeium noster adventus, cum ipsum Curionem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…inmensitate latitudinum longitudinum altitudinum infinita vis innumerabilium volitat atomorum, quae interiecto inani cohaerescunt tamen inter se et aliae alias adprehendentes continuantur ; ex quo efficiuntur eae rerum formae et figurae, quas vos effici posse sine follibus et incudibus non…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ut hoc quod timide dicam consecutus sim, ne quis illi causae patronum defuisse arbitraretur. sed ut quidquid ego apprehenderam, statim accusator extorquebat e manibus. si quaesiveram quae inimicitiae Scamandro cum habito, fatebatur nullas fuisse, sed…
Cicero, pro Cluentio
-
…gravitate contexuit. Haec Scipio cum dixisset, L. Furium repente venientem aspexit, eumque ut salutavit, amicissime adprehendit et in lecto suo conlocavit. Et cum simul P. Rutilius venisset, qui est nobis huius sermonis auctor…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…perveniri. cum enim fertur quasi torrens oratio, quamvis multa cuiusque modi rapiat, nihil tamen teneas, nihil apprehendas, nusquam orationem rapidam cœrceas. Omnis autem in quaerendo, quae via quadam et ratione habetur, oratio praescribere…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…plures orti fere a Socrate, quod ex illius variis et diversis et in omnem partem diffusis disputationibus alius aliud apprehenderat, proseminatae sunt quasi familiae dissentientes inter se et multum disiunctae et dispares, cum tamen omnes se philosophi Socraticos…
Cicero, de Oratore
-
…tuum quid dices cum visitaverit te tu enim docuisti eos adversum te et erudisti in caput tuum numquid non dolores adprehendent te quasi mulierem parturientem quod si dixeris in corde tuo quare venerunt mihi haec propter multitudinem iniquitatis tuae revelata sunt…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…arborem urucae cavent. librat araneus se filo in caput serpentis porrectae sub umbra arboris suae tantaque vi morsu cerebrum adprehendit, ut stridens subinde et vertigine rotata ne filum quidem pendentis rumpere, adeo non fugere queat. nec finis…
Pliny the Elder, Natural History