adunatio
ădūnātĭo, ōnis, f. (like the verb aduno, only in later authors),
- a making into one, a uniting, a union, ἕνωσις, Cyp. Ep. 57 (60 Oxon.), 61 (62 ib.); Cassiod. Ep. 4, 33 and 36.
adūnātio, ōnis, f. (aduno) = ἔνωσις, die Vereinigung, Verbindung, Spät.
de universali universalis naturae divisione et ~one
virtus visibilis, que fit propter coarctationem, id est, congregationem et ~onem
plenum non est causa distantie sed potius convenientie et ~onis
dicitur ‥ annus lunaris spatium temporis in quo luna xij menses, qui sunt †per [? l. post ] ~onem cum sole usque ad aliam ~onem, ‥ perficit
stantibus ‥ ~onibus prejudicialibus ‥ hujusmodi [cantarie possessionum beneficio ]
scio me per sacri baptismatis ~onem de illius esse ovili pastoris
homo ‥ medietas atque ~o omnium creaturarum
tempore falcationis ‥ continuus erit in ~one feni cum cottariis(
in falcacione, levacione et aduniacione xx acrarum prati
in falcacione, levacione et ~one magni prati
pro messione, ligacione et †adimacione [l. ~one ] cujuslibet acre
post placitum quod totius regni ~one contra te ‥ habitum est(
predictis ‥ sollempniis rex ‥ interesse decernens, illam nobilium ~onem singulari sue presentie prerogativa ‥ illustravit
~o ‥ legis Christianorum bis venit super nos(
tanta hominum ~o
ădūnātĭō, ōnis, f. (aduno), assemblage, réunion : Tert. Pud. 5 || union, unité : Cypr. Ep. 63, 13.