adulterator
ădultĕrātor, ōris, m. [adultero],
- a counterfeiter: monetae, Cod. Th. 11, 21, 1; Dig. 48, 19, 16 fin.
adulterātor, ōris, m. (adultero), I) der Ehebrecher, Buhle, attrib., ille adulterator (buhlerische, unzüchtige) habitus nuptialis, (Augustin.) serm. app. 79, 3. – II) der Verfälscher, monetae, Falschmünzer, Gaius dig. 48, 19, 16. § 9: adulteratores dei, Tert. de carn. Christ. 19.
fuit domi quando ~ores fuerunt in domo
falsarius faber egregius et sigillorum ~or expeditus
sacri eloquii interpretes falsidici et divini verbi ~ores nequissimi
ădultĕrātŏr, ōris, m. , falsificateur : Gaius Dig. 48, 19, 16, 9.