adulterare

adulterare [CL] 1 to commit adultery. b (dep.). c (p. ppl.) adulterous. 1307 adivit ‥ ad ~andum cum uxore ipsius Gaol Del. 39/1 r. 9; 1397 recusat cohabitare cum uxore sua legitima ‥ et ~at cum Matilda Vis. Heref. I 281; Agnes ‥ et Ricardus ‥ ~ant adinvicem Ib. II 453.  b numquid fornicari vel ~ari ‥ licet cum pluribus cum nec etiam ‥ liceat uxoribus admisceri? J. Sal. Pol. 520D; 1207 plures ~abantur cum ea SelPlCrown 55; s1226 qui ‥ cum regina Blanchia ~abatur Flor. Hist. II 186; 1300 dicunt quod pro sua voluntate ~etur cum Juliana CourtR Hales 404; 1448 Johannes ‥ ~atur cum Matilde Eng. Clergy 216.  c 742 episcopales sedes traditae sunt ~atis clericis, scortatoribus et publicanis Bonif. Ep. 50 p. 82. 2 to adulterate, contaminate. b (fig.). balsami guttam ~ant admixto oleo cyprino Neckam NR II 72.  b arte invida et invisa ipsam turpiter ~ante naturam Gir. TH III 35.