aequabiliter
aequabiliter, equally
aequābĭlĭter, adv., v. aequabilis fin.
aequābiliter, Adv. m. Compar. (aequabilis), gleichmäßig, gleichförmig, amurca commixta cum aqua aequ., Cato: arbores aequ. ex omnibus partibus sol ac luna coquunt, Varro: praedam aequ. dispertire, Cic.: alqd in duodecim partes aequ. dividere, Censor.: aequabilius et constantius se habere, Sall. Cat. 2, 3: aequabilius atque constantius provinciae regentur, Tac. ann. 15, 21.
æquābĭlĭtĕr, (13) dʼune manière égale, uniforme, régulière : Cato Agr. 103 ; frumentum æq. emere ab omnibus Siciliæ civitatibus Cic. Verr. 2, 5, 52, acheter le blé également à toutes les villes de Sicile ; æq. in omni sermone fusum (genus facetiarum) Cic. de Or. 2, 218, (sorte de plaisanteries) esprit répandu également dans tout le discours ; æq. in rem publicam, in privatos... in suos inruebat Cic. Mil. 76, il fonçait indistinctement sur le gouvernement, sur les particuliers..., sur les siens || æquabilius Tac. Ann. 15, 21.
aequābiliter adv.with comp.
- aequabilis, equally: praedam dispertire: frumentum emere ab civitatibus.—Indiscriminately: in rem p., in privatos ... inruebat.—Uniformly, unvaryingly: mare conglobatur: omnes erant eius modi: aequabilius res humanae se haberent, S.