aequanimis
aequănĭmis [aequus-animus], adj. in Vet. Onomast. = εὐγνώμων,
- kind, mild. —Adv.: aequănĭmĭter, calmly, with equanimity (only in later Lat.), Macr. S. 2, 4; Sulp. Dial. 1, 14; Amm.19, 10; Tert. Patient. 8 al.
aequanimis, e (aequus u. animus), nachsichtig, Hermae Past. 2, 12, 1.
cui [Henrico I ] pater: “~is esto, fili, et confortare in Domino”
æquănĭmis, e, indulgent, bienveillant : Herm. Past. 2, 51.