About Report a problem

Menu

aestimativus

aestimativus , ‘estimative’, concerned w. judgement or discernment (cf. aestimatio 2). b (sb. f.) estimative faculty. cum per vim ~am possit perpendi quid sit verum et quid sit falsum J. Blund An. 259; virtus anime sensitive longe nobilior et potentior, et hec vocatur estimatio seu virtus ~a, ut dicit Avicenna ‥, quam dicit sentire formas insensatas circa sensibilem materiam Bacon Maj. II 8 (cf. ib. 75); virtus imaginativa vel ~a apprehendit rationem amicitie vel inimicitie Peckham Quaest. I 7 p. 78; Wycl. Dom. Div. 185 (v. aestimabilis b).  b ovis, cum videt lupum, quem nunquam viderat, fugit ‥ propter impressionem factam in ~a Hales Qu. app. 1571; a cogitatione et estimatione quibus ovis sentit speciem complexionis lupi inficientem et ledentem organum ~e Bacon Maj. II 421; sic species in intellectu ‥ aut in imaginativa vel ~a ‘forma’ dicitur Ps.-Gros. 323; hic non distinguit [Aristoteles] ‥ inter sensum et extimativam Duns Metaph. I 3 p. 13a; dirigendo ~am ad particularia (Wycl.) Ziz. 474.

Saved

Recent