aestimatus
aestĭmātus, ūs, m. [aestimo], = aestimatio; found only in the abl.:
- aetatis, in valuing, considering, the time, Macr. S. 1, 16: in aestimatu est mel e thymo, in value, i. e. much esteemed, Plin. 11, 15, 15, § 38 (cf. in pretio habere, Tac. G. 5).
aestimātus, Abl. ū, m. (aestimo), die Erwägung, temporis, Macr. sat. 1, 16, 31.
dictu et ~u indicibilis copia
1 æstĭmātus, a, um, part. de æstimo.
2 æstĭmātŭs, ūs, m. , évaluation : Macr. Sat. 1, 16, 31.