aestimatorius
aestĭmātōrĭus, a, um, adj. [aestimator],
- regarding a valuer or taxer, only in the jurists: actio, Dig. 19, 3, 1; and absol.: aestĭmātōrĭa, ae, Dig. 21, 1, 43, § 6: aestimatorium judicium, ib. Fragm. 18 al.
aestimātōrius, a, um (aestimator), zum Schätzer od. Taxierer gehörig, iudicium, actio, ICt.
æstĭmātōrĭus, a, um , qui concerne lʼévaluation, la taxe : Dig. 21, 1, 18.