aestuatio
aestŭātĭo, ōnis, f. [aestuo],
- a boiling up, foaming; trop., trouble or agitation of mind, Plin. 18, 1, 1, § 5, where Jan reads aestimatione.
aestuātio, ōnis, f. (aestuo), die »wogende Bewegung«; dah. übtr. = die Unruhe des Gemütes, Plur. = beunruhigende, sorgliche Gedanken, Cassiod. hist. eccl. 6, 1.
cavendum est ei ne ‥ importunis ~onibus vexet illud [argentum ] atque consumat
iste finis habet tria tempora, sc. tempus ~onis et commotionis, tempus principii evacuationis materie et tempus consumptionis materie
[in febre quartana ] diutius durat ~o
in mari fiunt per certas lunationes ~ones fluxus et refluxus inundationes, ut in mari Britannico apertius apparet
sub gravissimi temporis ~one
æstŭātĭō, ōnis, f. , agitation, soucis : Cassiod. Hist. eccl. 3, 8 ; 6, 1.