aeternalis
aeternālis, e, adj. [aeternus],
- enduring forever, everlasting (often in inscrr.): aeternali somno sacrum, i. e. to death, Inscr. Grut. 752, 3: domus, Inscr. Orell. 4518: luctus, ib. 4604: memoria, ib. 200: lex temporalis et aeternalis, Tert. adv. Jud. 6.—Adv.: aeternālĭter, forever (late Lat.), Ad. ad H. Prud. March, p. 245.
aeternālis, e (aeternus), für ewige Dauer eingerichtet, ewig, Corp. inscr. Lat. 6, 9280 u.ö. Tert. adv. Iud. 6 u.a. Eccl.
memoria quorum fuerit ~is
nobili ‥ largitate ~is ‥ memorie fructum ‥ comparans
unum est principium ~e
racio res cum conderet eternalis / et lege sub recta locaret enorme
ut [sit ] ‥ anime vestre ~e meritum
æternālis, e, éternel : Aug. Priscill. 5, 5 ; Tert. Jud. 6.