aeternus
aeternus, of an age, lasting, enduring, permanent, endless
eternal Rome
- I Lit.
- A Of the past and future, eternal: deus beatus et aeternus, Cic. Fin. 2, 27, 88: nihil quod ortum sit, aeternum esse potest, id. N. D. 1, 8: O Pater, o hominum rerumque aeterna Potestas, Verg. A. 10, 18: di semper fuerunt, nati numquam sunt, siquidem aeterni sunt futuri, Cic. N. D. 1, 32, 90: idem legis perpetuae et aeternae vim Jovem dicit esse, id. ib. 1, 15, 40: nomen Domini Dei aeterni, Vulg. Gen. 21, 33; ib. Rom. 16, 26: aeternum tempus, Lucr. 1, 582: causae immutabiles eaeque aeternae, Cic. Fat. 12, 48. —
- B Of the future, everlasting, endless, immortal: natura animi ... neque nata certe est et aeterna est, Cic. Tusc. 1, 23: virorum bonorum mentes divinae mihi atque aeternae videntur esse, id. Rab. 29: aeternam timuerunt noctem, Verg. G. 1, 468: Quod semper movetur, aeternum est, Cic. Tusc. 1, 23: Quidquid est illud quod sentit ... caeleste et divinum ob eamque rem aeternum sit, necesse est, id. ib. 1, 27: ut habeam vitam aeternam, Vulg. Matt. 19, 16; ib. Joan. 3, 15; ib. Rom. 2, 7: in sanguine testamenti aeterni, ib. Heb. 13, 20: tu Juppiter bonorum inimicos aeternis suppliciis vivos mortuosque mactabis, Cic. Cat. 2, 13: ibunt in supplicium aeternum, Vulg. Matt. 25, 46: aeternas poenas in morte timendumst, Lucr. 1, 111: mitti in ignem aeternum, Vulg. Matt. 18, 8.—
- C Of the past: ex aeterno tempore quaeque Nunc etiam superare necessest corpora rebus, from eternity, Lucr. 1, 578: motum animorum nullo a principio, sed ex aeterno tempore intellegi convenire, Cic. Fin. 1, 6.—
- D Spec. of objects of nature, which the ancients regarded as stable and perpetual, everlasting, eternal: aeterna templa caeli, Poët. ap. Varr. L. L. 6, 11, p. 77 Müll.: aeternam lampada mundi, Lucr. 5, 402: micant aeterni sidera mundi, id. 5, 514: aeterna domus, i. e. caelum, Cic. Rep. 6, 23: donec veniret desiderium collium aeternorum, the everlasting hills, Vulg. Gen. 49, 26; ib. Ps. 75, 5; cf. ib. Ps. 103, 5.—
- II Meton., of indef. long time.
- A Of the future, lasting, enduring, everlasting, perpetual: aeterni parietes, Plin. 35, 14, 49, § 172: dehinc spero aeternam inter nos gratiam fore, Ter. Eun. 872: aeternus luctus, Lucr. 3, 924: dolor, id. 3, 1003: vulnus, id. 2, 369; so Verg. A. 1, 36: aerumna, Cic. Red. in Sen. 34: mala, Verg. Cul. 130: bellum, Cic. Cat. 4, 22: dedecus, id. Font. 88: imperium, id. Rab. 33; so Verg. A. 1, 230: versūs, Lucr. 1, 121: ignis sacerdotis, Cic. Font. 47: gloria, id. Cat. 4, 21: laus, id. Planc. 26: memoria, id. Verr. 4, 69: non dubitat Lentulum aeternis tenebris vinculisque mandare, id. Cat. 4, 10.—Comic.: spero me ob hunc nuntium aeternum adepturum cibum, Plaut. Capt. 4, 1, 13 (780). Esp. of Rome: aeterna urbs, the Eternal City, Tib. 2, 5, 23; Ov. F. 3, 72; Cod. Th. 10, 16, 1; Symm. Ep. 3, 55; Inscr. Orell. 2, 1140.—Comp.: nec est ulli ligno aeternior natura. Plin. 14, 1, 2, § 9: aeterniora mala, Lact. Epit. 9.—
- B Of the past, of yore, of old: ablue corpus alluvii aeternisque sordibus squalidum, Curt. 4, 1, 22.—
- III Adv. phrases.
- 1 in aeter-num.
- A Lit., forever, everlastingly: et vivat in aeternum, Vulg. Gen. 3, 22: hoc nomen mihi est in aeternum, ib. Exod. 3, 15: Dominus in aeternum permanet, ib. Psa. 9, 8: vivet in aeternum, ib. Joan. 6, 52: Tu es sacerdos in aeternum, ib. Heb. 5, 6: non habebit remissionem in aeternum, ib. Marc. 3, 29.—
- B Meton., of indef. long time, forever, always: urbs in aeternum condita, Liv. 4, 4: leges in aeternum latae, id. 34, 6: (proverbia) durant in aeternum, Quint. 5, 11, 41: delatores non in praesens tantum, sed in aeternum repressisti, Plin. Pan. 35: (famulos) possidebitis in aeternum, Vulg. Lev. 25, 46: (servus) serviet tibi usque in aeternum, ib. Deut. 15, 17: ut sceleris memoria maneat in aeternum, Lact. 1, 11.—
- 2 aeternum.
- A Lit., forever: sedet aeternumque sedebit Infelix Theseus, Verg. A. 6, 617: ut aeternum illum reciperes, Vulg. Phil. 15 (prob. here an adv.).—
- B Meton., of indef. long time, forever, always: serviet aeternum, Hor. Ep. 1, 10, 41.—
- C Of what is continually repeated, constantly, again and again (as in colloq. Engl., everlastingly, eternally): glaebaque versis Aeternum frangenda bidentibus, Verg. G. 2, 400: ingens janitor Aeternum latrans (of Cerberus), id. A. 6, 401.—
- 3 aeternō, meton., of indef. long time, forever, perpetually: viret aeterno hunc fontem igneum contegens fraxinus, Plin. 2, 107, 111, § 240: BVSTA TVTA AETERNO MANEANT, Inscr. Orell. 4517.
aeterno regi regum
~a caelestis regni gaudia
non est illud praesens temporale, sicut nostrum, sed ~um, in quo tempora cuncta continentur
eternos gratia nodos / vix recipit nisi quos eterna pecunia nectit
ad veram illam invariabilem ~amque felicitatem
ita quod preter mercedem ~am a nobis grates reportare debeant
~am [sc. salutem ] in Domino
vivens in ~um
ruinam de ~is ad temporalia
quid sit inter ~um et sempiternum et perpetuum ‥ et aevum et tempus
proficuum ad ~a
mundus non fuit ab ~o
nunquam ab ~o fuit visum Anglorum regem ‥ a rege [Scocie ] auxilium postulare
hostia ‥ / de qua qui comedent eternum non morientur
- 1. eeuwig [ignes sterren]; ➤ in -um voor eeuwig;
- 2. onvergankelijk, onsterfelijk [memoria; virtus; imperium];
- 3. voortdurend, aanhoudend, bestendig [bellum; pax; amor];
- 4. (eccl.) vita -a het eeuwige leven (v.e. christen).
- for * aeviternus, of an age, lasting, enduring, permanent, endless: inter nos gratia, T.: hostes, L.: sollicitudo, S.: vincula: audaciae monumentum: ignis, the vestal fire.—Of all time, everlasting, eternal, perpetual, immortal: deus: rerum Potestas, V.: mentes: supplicia: ignes, i. e. the heavenly bodies, V.: puer, Bacchus, O.: Te ex aeterno patientem mortis efficere, from immortal make mortal, O.: urbs, i. e. Rome, Tb. —Neut. as subst, perpetuity: urbs in aeternum condita, L.— Adverb.: aeternum salve, forever, V.: vivere, O.: latrans, perpetually, V.: servire, H.: aeterno, O.
-
…omnium arcebis et homines bonorum inimicos, hostis patriae, latrones Italiae scelerum foedere inter se ac nefaria societate coniunctos aeternis suppliciis vivos mortuosque mactabis. tandem aliquando, Quirites, L…
Cicero, in Catilinam
-
…, memoriam nostri quam maxume longam efficere. Nam divitiarum et formae gloria fluxa atque fragilis est, virtus clara aeternaque habetur. Sed diu magnum inter mortalis certamen fuit, vine corporis an virtute animi res militaris magis procederet .…
Sallust, Catilina
-
…si quae miseri novistis amantes, et matutinis obstrepit alitibus. sic ego nunc dominae vitiis et semper amantis fletibus aeterna differor invidia. Et merito, quoniam potui fugisse puellam nunc ego desertas alloquor alcyonas. nec mihi Cassiope…
Propertius, Elegies
-
…conor Memmiadae nostro, quem tu, dea, tempore in omni omnibus ornatum voluisti excellere rebus. quo magis aeternum da dictis, diva, leporem. effice ut interea fera moenera militiai per maria ac terras omnis sopita quiescant…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…aeterno corpore, quorum contextum vis deberet dissolvere quaeque. at nunc, inter se quia nexus principiorum dissimiles constant aeternaque materies est, incolumi remanent res corpore, dum satis acris vis obeat pro textura cuiusque reperta. haud igitur…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…montanaque fraga legebant cornaque et in duris haerentia mora rubetis et quae deciderant patula Iovis arbore glandes. Ver erat aeternum, placidique tepentibus auris mulcebant zephyri natos sine semine flores. Mox etiam fruges tellus inarata ferebat, nec renovatus…
Ovid, Metamorphoses
-
…imponit, suaque arma viro, remumque tubamque, monte sub aërio, qui nunc Misenus ab illo dicitur, aeternumque tenet per saecula nomen. His actis, propere exsequitur praecepta Sibyllae. Spelunca alta fuit vastoque immanis hiatu ,…
Vergil, Aeneid
-
…tranquilla pace iuvare mortalis, quoniam belli fera moenera Mavors armipotens regit, in gremium qui saepe tuum se reiicit aeterno devictus vulnere amoris, atque ita suspiciens tereti cervice reposta pascit amore avidos inhians in te, dea, visus…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…homines, aliqua ratione valerent religionibus atque minis obsistere vatum. nunc ratio nulla est restandi, nulla facultas, aeternas quoniam poenas in morte timendum. ignoratur enim quae sit natura animai, nata sit an contra nascentibus insinuetur et…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…grege natus habendus. Nec finire licet tantos mihi morte dolores, sed nocet esse deum, praeclusaque ianua leti aeternum nostros luctus extendit in aevum Talia maerentem stellatus submovet Argus ereptamque patri diversa in pascua natam abstrahit. Ipse procul…
Ovid, Metamorphoses