aio
aio, to say yes, assent, affirm
- I In gen.: vel ai vel nega, Naev. ap. Prisc. 473 P.: veltu mihi aias vel neges, Plaut. Rud. 2, 4, 14 (427): negat quis? nego. Ait? aio, Ter. Eun. 252: Diogenes ait, Antipater negat, Cic. Off. 3, 23: quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget, id. Fin. 2, 22; so id. Rab. Post. 12, 34.—
- II Esp.
- A To say, affirm, or assert something (while dicere signifies to speak in order to inform, and affirmare, to speak in affirmation, Doed. Syn. 4, 6 sq.—Therefore different from inquam, I say, I reply, since aio is commonly used in indirect, and inquam in direct discourse; cf. Doed. as cited above; Herz. ad Sall. C. 48, 3; and Ramsh. Gr. 800).
- a In indirect discourse: insanam autem illam (sc. esse) aiunt, quia, etc., Pac. ap. Auct. Her. 2, 23, 36; Plaut. Capt. 1, 1, 3 (71): Ch. Hodie uxorem ducis? Pa. Aiunt, they say so, id. ib. 2, 1, 21 (215): ait hac laetitiā Deiotarum elatum vino se obruisse, Cic. Deiot. 9: debere eum aiebat, etc., id. Verr. 2, 1, 18: Tarquinium a Cicerone immissum aiebant, Sall. C. 48, 8: Vos sapere et solos aio bene vivere, Hor. Ep. 1, 15, 45; id. S. 1, 2, 121; id. Ep. 1, 1, 88; 1, 7, 22.—
- b In direct discourse: Ennio delector, ait quispiam, quod non discedit a communi more verborum; Pacuvio, inquit alius, Cic. Or. 11, 36: Vos o, quibus integer aevi Sanguis, ait, solidaeque, etc., Verg. A. 2, 639; 6, 630; 7, 121; 12, 156: O fortunati mercatores! gravis annis Miles ait, Hor. S. 1, 1, 4; id. Ep. 1, 15, 40; 1, 16, 47; id. S. 2, 7, 72; 1, 3, 22.—
- c With acc.: Causa optumast, Nisi quid pater ait aliud, Ter. And. 950: Admirans ait haec, Cat. 53, 4; 63, 84: Haec ait, Verg. A. 1, 297; v. B.—
- B Simply to speak, and esp. in the form of transition, sic ait, thus he speaks or says (cf. the Hom. ὣς φάτο): Sic ait, et dicto citius tumida aequora placat, Verg. A. 1, 142; 5, 365; 9, 749.— Also of what follows: Sic ait in molli fixa toro cubitum: “Tandem,” etc., Prop. 1, 3, 34.—
- C Ut ait quispiam (regularly in this order in Cic.), in quoting an unusual expression, as one says: ut ait Statius noster in Synephebis, Sen. 7, 25: ut ait Homerus, id. ib. 10, 31: ut ait Theophrastus, id. Tusc. 1, 19, 45: ut ait Thucydides, Nep. Them. 2: ut ait Cicero, Quint. 7, 1, 51; 8, 6, 73; 9, 4, 40; 9, 56, 60: ut Cicero ait, id. 10, 7, 14; 12, 3, 11: ut Demosthenes ait, id. 11, 1, 22: ut rumor ait, Prop. 5, 4, 47: uti mos vester ait, Hor. S. 2, 7, 79.—So without def. subject: ut ait in Synephebis, Cic. Tusc. 1, 14, 31.—
- D Aiunt, ut aiunt, quemadmodum or quod aiunt, in quoting a proverbial or technical phrase, as they say, as is said, as the saying is (Gr. τὸ λεγόμενον, ὥς φασι; Fr. on dit; Germ. man sagt), either placed after it or interposed: eum rem fidemque perdere aiunt, Plaut. Curc. 4, 2, 18 (504): ut quimus, aiunt; quando, ut volumus, non licet, Ter. And. 805: docebo sus, ut aiunt, oratorem eum, Cic. de Or. 2, 57: Iste claudus, quemadmodum aiunt, pilam, id. Pis. 28 B. and K. —Also in telling an anecdote: conspexit, ut aiunt, Adrasum quendam vacuā tonsoris in umbrā, Hor. Ep. 1, 7, 49; 1, 17, 18.—
- E In judic. lang.: ait lex, ait praetor, etc., the law, the praetor says, i. e. prescribes, commands: ut ait lex Julia, Dig. 24, 3, 64: Praetor ait, in eadem causā eum exhibere, etc., ib. 2, 9, 1: Aiunt aediles, qui mancipia vendunt, etc., ib. 21, 1, 1: Ait oratio, fas esse eum, etc., ib. 24, 1, 32 al.—
- F Ain? = aisne? also often strengthened: ain tu? ain tute? ain tandem? ain vero? in conversational lang., a form of interrogation which includes the idea of surprise or wonder, sometimes also of reproof or sorrow, do you really mean so? indeed? really? is it possible? often only an emphatic what? Plaut. Ep. 3, 4, 73 (509): Merc. Servus esne an liber? Sos. Utcumque animo conlibitumst meo. Merc. Ain vero? Sos. Aio enim vero, id. ib. 3, 4, 188 (624); id. Am. 1, 1, 128 (280): Phil. Pater, inquam, aderit jam hic meus. Call. Ain tu, pater? id. Most. 2, 1, 36 (383); id. Ep. 5, 2, 33 (698); id. Aul. 2, 2, 9 (186); id. Curc. 2, 3, 44 (323); Ter. Hec. 415; id. Eun. 567 al: Ain tu? Scipio hic Metellus proavum suum nescit censorem non fuisse? Cic. Att. 6, 1; 4, 5 al.: ain tute, Plaut. Truc. 1, 2, 90 (184): ain tandem ita esse, ut dicis? id. Aul. 2, 4, 19 (298); so id. As. 5, 2, 47 (897); id. Trin. 4, 2, 145 (987); Ter. And. 875: ain tandem? insanire tibi videris, quod, etc., Cic. Fam. 9, 21 Manut.; id. Att. 6, 2.—Also with a plur. verb (cf. age with plur. verb, s. v. ago, IV. a.): ain tandem? inquit, num castra vallata non habetis? Liv. 10, 25.—
- G Quid ais? (as in conversation).—
- a With the idea of surprise, astonishment, Τί λέγεις (cf. Quid dixisti? Ter. And. 593; id. Eun. 1017, Τί εἶπας); what do you say? what? Merc. Quis herus est igitur tibi? Sos. Amphitruo, quicum nuptast Alcumena. Merc. Quid ais? Quid nomen tibist? Plaut. Am. 1, 1, 208 (360); so Ter. And. 666; id. Heaut. 900.—
- b When one asks another for his meaning, opinion, or judgment, what do you mean? what do you say or think? Th. Ita me di ament, honestust. Pa. Quid tu ais, Gnatho? Num quid habes, quod contemnas? Quid tu autem, Thraso? Ter. Eun. 474: Hunc ais? Do you mean this man? (= dicis, q. v., II.) Pers. 4, 27.—
- c When one wishes to try or prove another, what is your opinion? what do you say? Sed quid ais? quid Amphitruoni [dono] a Telebois datumst? Plaut. Am. 1, 1, 262 (414).—Hence, * āiens, entis, P. a., affirming, affirmative (usu. affirmativus): negantia contraria aientibus, Cic. Top. 11, 49.
tunc ait audacter depromens fata futura / ‥
at ego aperiens oculos aio: “etiam”
aiens eum petiisse Romam
bellum, ut aiebat, adversus eum promoturus abscessit
quidam aiunt utrumque verbum ‥ necessarium
inter se deliberantes Persone aierunt: “faciamus hominem”
➳ formes usitées : aio, ais, ait ; subj. aiam, aias, aiat, aiant ; impér. ai Næv. Com. 125 ; impf. sync. aibam, etc. Pl. , Ter. ; subj. impf. aieret [décad.]; inf. aiere Aug. Trin. 9, 10 ; décad.; pf. aisti Ov. H. 11, 59 ; Aug. Ep. 73, 9, etc. ; aierunt Tert. Fug. 6.
- 1. ja zeggen, bevestigen;
- 2. zeggen, verzekeren, beweren (vaak midden in de directe of indirecte rede geplaatst); ➤ ut ait Homerus; ut aiunt zoals men zegt; / klass. alleen de volgende vormen: aio, ais, ait, aiunt; conj. aias, aiat, aiant; aiebam enz. (verkort aibam enz.); zelden imp. ai; aïn (= aisne) vind je?, echt?; quid ais? hè?, wat zeg je?; / p. adj. aiēns, gen. entis bevestigend.
- for * ag-io, AG-; in use, praes.ind.āiō, aïs, aït, āiunt; subj.āias, āiat; imperf.āiēbam throughout, colloq., aibam (disyl.); part.āiēns (C.twice), to say yes, assent, affirm: negat quis? nego: ait? aio, if one says no, I say no; if yes, I say yes, T.: Diogenes ait, Antipater negat: ut quibus creditam non sit negantibus, isdem credatur aientibus: ne faciam Omnino versūs? aio, I say so, H.—In gen., to assert, affirm, aver, say, tell, relate: crimen ais te metuisse: Tarquinium a Cicerone inmissum aiebant, S.: nescio quid velle loqui te aiebas mecum, you were saying, H.: quem secum aiunt portare Penatīs, they say, V.: a me deceptos ait Hirtium et Caesarem (sc. esse).—With attraction: vir bonus ait esse paratus, H.: ‘hunccine,’ aiebat, ‘quem,’etc., L.: ‘loris non uteris,’ aio, H.: ‘O te felicem,’ aiebam tacitus, said to myself, H.: secum ait, O.: Talia dicenti, ‘tibi’ ait ‘revocamina’ corvus ‘Sint precor,’O.: Causa optumast, nisi quid pater ait aliud, T.: Haec ait, V.: Sic ait, et dicto citius tumida aequora placat, V.: vita vitalis, ut ait Ennius, to adopt the phrase of: uti mos vester ais, H.: ut ait in Synephebis, as(the author) says.—Aiunt, ut aiunt, quem ad modum or quod aiunt, in quoting a current phrase, as they say, as is said, as the saying is: ut quimus, aiunt, quando, ut volumus, non licet, T.: se Massiliam, ut aiunt, non in haec castra conferet: Iste claudus, quem ad modum aiunt, pilam: conspexit, ut aiunt, Adrasum quendam vacuā tonsoris in umbrā, H.: ain tu? (for aisne) ain tute? ain tandem? ain vero? a colloq. phrase, expressing surprise, do you really mean? indeed? really? is it possible?often only an emphatic what?Ain tu tibi hoc incommodum evenisse iter? T.: ain tandem? inquit, num castra vallata non habetis?L.: Hem, quid ais, scelus?what do you mean?T.: Quid tu ais, Gnatho? num quid habes quod contemnas?what say you?T.
-
…interficere conatus es quot ego tuas petitiones ita coniectas ut vitari posse non viderentur parva quadam declinatione et, ut aiunt, corpore effugi nihil agis, nihil adsequeris, neque tamen conari ac velle desistis. quotiens iam tibi extorta…
Cicero, in Catilinam
-
…indixit, et illa castra nunc non Catilinam ducem exspectant, et ille eiectus in exsilium se Massiliam, ut aiunt, non in haec castra confert. O condicionem miseram non modo administrandae verum etiam conservandae rei publicae nunc si…
Cicero, in Catilinam
-
…Autronio machinatum, quo facilius appellato Crasso per societatem periculi reliquos illius potentia tegeret. Alii Tarquinium a Cicerone inmissum aiebant, ne Crassus more suo suscepto malorum patrocinio rem publicam conturbaret. Ipsum Crassum ego postea praedicantem audivi tantam illam…
Sallust, Catilina
-
…iuvat auxiliaribus undis. Convocat hic amnes. Qui postquam tecta tyranni intravere sui, non est hortamine longo nunc ait utendum. Vires effundite vestras sic opus est aperite domos ac mole remota fluminibus vestris totas inmittite habenas Iusserat ;…
Ovid, Metamorphoses
-
…eorum ingenia admiror simul. Quicquid dicunt laudo id rursum si negant, laudo id quoque. Negat quis nego ait aio. Postremo imperavi egomet mihi Omnia assentari. Is quaestus nunc est multo uberrimus. Scitum hercle hominem hic…
Terence, Eunuchus
-
…ingenia admiror simul. Quicquid dicunt laudo id rursum si negant, laudo id quoque. Negat quis nego ait aio. Postremo imperavi egomet mihi Omnia assentari. Is quaestus nunc est multo uberrimus. Scitum hercle hominem hic homines…
Terence, Eunuchus
-
…inritare tua, nec laudes adsere nostras. Filius huic Veneris figat tuus omnia, Phoebe, te meus arcus ait quantoque animalia cedunt cuncta deo tanto minor est tua gloria nostra. Dixit et eliso percussis aere pennis inpiger umbrosa…
Ovid, Metamorphoses
-
…feci sed ita erat res ; faciundum fuit. Credo ut fit misera prae amore exclusti hunc foras. Sicine ais Parmeno age sed huc qua gratia Te arcessi iussi ausculta. Fiat. Dic mihi Hoc primum, potin est…
Terence, Eunuchus
-
…student Demissis humeris esse, vincto pectore, ut gracilae sient. Si qua est habitior paulo, pugilem esse aiunt, deducunt cibum. Tametsi bona est natura, reddunt curatura iunceas Itaque ergo amantur. Quid tua istaec Nova…
Terence, Eunuchus
-
…sic pectore toto uritur et sterilem sperando nutrit amorem. Spectat inornatos collo pendere capillos et quid, si comantur ait. Videt igne micantes sideribus similes oculos, videt oscula, quae non est vidisse satis ; laudat digitosque manusque…
Ovid, Metamorphoses