alternare

alternare [CL] , to alternate (trans.), set or move or use alternately. b to occur in alternation. c to vary, alter (trans.). d (dep.) to interchange. ~antium, staefnendra GlC A 451; sus ‥ / alternare nequit crasso sub gutture rumen Aldh. VirgV 2778; quamvis ‥ quidam ‥ incensiones earum [sc. lunarum] medio diei et medio noctis ‥ ~ent Bede Temp. 12; nemora quorum in saltibus et ~andis animalium pastibus gramina conveniunt G. Mon. I 2; alternatque latus Hanv. VI 340; 1201 actionis et contemplationis vices ~abat Canon. G. Sempr. 131v; c1430 habentes ‥ hanc ‥ medelam duplicem; ‥~are applicareque curetis ad morbos Reg. Whet. II 431.  b spondeus isdem locis ~are cognoscitur Aldh. Met. 10 p. 88.  c [damna] ~antur omnia, loco ‥, tempore ‥, persona (Leg. Hen.) GAS 586; s1177 jurantibus ‥ quod de corpore illo nihil retinerent sed idem corpus non ~atum redderent G. Hen. II I 179; c1365 temporis nostri dispendium considerantes, in majoris profectus compendium ~antes FormOx 367.  d to entyrchaunge, ~or CathA.