alternis
alternis, alternately, by turns
alternīs, s. 1. alternus.
alternīs, (11) (abl. pl. de alternus pris advt ), alternativement, à tour de rôle : Lucr. 4, 790 ; Varro R. 1, 20, 3 ; Virg. G. 1, 71 ; Liv. 2, 2, 9 ; 22, 41, 3 ; 27, 9, 13 ; Sen. Ep. 37, 4 || alternis... alternis..., tantôt... tantôt : Vitr. Arch. 10, 8, 6 ; Sen. Ep. 120, 19 ; Plin. Min. Ep. 5, 6, 35.
alternis . adv. et, v. alterno
See an image
See an image
alternīs
adv.
- alternus, alternately, by turns: rogando alternis suadendoque, now requesting, now persuading, L.: alternis fidens ac diffidens, L.