alterco
alterco, to wrangle
alterco, āre, act. form for altercor (ante and post-class.),
- to wrangle, quarrel: cum patre altercāsti, * Ter. And. 652.—Pass.: ne, dum de his altercatur, ipsius negotii disceptatio proteletur, Inst. Just. 4, 13, 10.
alterco, āvī, āre, aktive Form f.d. folg., mecum altercas? Pacuv. tr. 210: cum patre, Ter. Andr. 653: cum alqo de alcis nece, Apul. met. 6, 26: absol., Apul. met. 2, 29. – Passiv unpers., dum de his altercatur, Instit. Iust. 4, 13, 10.
altercō, āvī, āre, intr., être en altercation, en dispute : Pacuv. 210 ; Ter. Andr. 653 ; [pass. imp.] altercatur, on dispute : Inst. Just. 4, 13, 10.
alterco , as, are. et, v. altercor
See an image
See an image
altercō āvī, —, āre,
- to wrangle: cum patre, T.