alteritas
alteritās, ātis, f. (alter), die Anderheit, andere Wesenheit, Boëth. inst. arithm. 2, 28 u.a. Spät.
Pitagoras et Aristoteles duo omnium principia dicebant, unitatem, id est Deum, et ~atem, id est naturam
dixit [Alanus ] quod in supercelesti ‥ est unitas, in celesti, sc. in orbibus, ~as, id est diversitas, accidentalis
videt sanitatem quam presensit; certioratur de ~ate de qua dubitavit
recipit fomenta ciborum / alteritate fames, diversaque fercula gustus / invitant
aqueus liquor ‥, / obtusus, liquidus, †inundans [l. mundans ], gravis alteritati, / parens diaphanus
omnes existencium essenciales substancie, ‥ immutabilitates, ~ates, similitudines, dissimilitudines
[jejunium ] aliud reperitur ‥ ~atis, ut sic dicam: ‥ alternationis esse dicitur jejunium cum quis alternatim jejunat, nimirum si cum hoc die abstinuerit sequenti comedat
altĕrĭtās, ātis, f. (alter), diversité, différence : Boet. Arithm. 2, 28.
Corporis Alteritas affectio dicitur esse, Ac spectat mentis aflectus ad interiora.
Cum adhibentur ea, quæ nonnulla, ut ita dicam, Alteritate corpus afficiunt.Guigo in Vita S. Hugonis Episcopi Gratianopolitani n. 13 :
Hujusmodi Alteritatum in eo ad finem usque non cessavere vicissitudines.Petrus de Vineis lib. 3. Epist. 32 :
Quem ad te semper habuimus dilectionis affectum nunquam variare posset Alteritas.Adde Alanum de Insulis in Planctu naturæ pag. 284. ult. Edit.
Ipse(Emmerammus) alto dilectionis consilio Alteritatis onera suscepturus, mandavit secretius, ut maculam hanc in se transferrent.