amarico
ămārĭco, āvi, ātum, āre, v. a. [amarus], to make bitter (eccl. Lat.).
- I Lit.: (liber) faciet amaricari ventrem tuum, Vulg. Apoc. 10, 9; 10, 10.—
- II Trop., to excite, to irritate: ecce repulsi sunt, qui amaricant, Aug. Enn. in Psa. 65, n. 15.
amārico, āvī, ātum, āre (amarus), erbittern, reizen, Spät. (vgl. Rönsch Itala p. 162). – u. Depon. amāricor, ātus sum, ārī, erbittert sein, qui congregabis amaricantes, Augustin. conf. 13, 17: amaricati sunt, Gesta Pilati 12, 2.
ămārĭcō, āre (amarus), tr., rendre amer : Vulg. Apoc. 10, 9.