amen
āmēn [; Gr. ἀμήν] (eccl. Lat.).
- Adj., true, faithful: (tu Deus) fecisti mirabilia, cogitationes fideles, amen (Heb. = verity), Vulg. Isa. 25, 1.—
- II Subst., truth, faith fulness: qui benedictus est, benedicetur in Deo amen, in the God of faithfulness, Vulg. Isa. 65, 16: haec dicit Amen (Gr. ὁ Αμήν), He that is True, ib. Apoc. 3, 14.—
- III Most freq. adv.
- A Prop., to confirm words spoken by one's self or another, So be it; Fr. Ainsi soit-il; LXX. γένοιτο, Amen: et respondebit omnis populus, Amen, Vulg. Deut. 27, 15; 5, 22 et saep.: Gratia vobiscum, Amen, ib. 2 Tim. 4, 21: cui (Deo) honor et gloria in saecula saeculorum, Amen, ib. Rom. 16, 27 et saep. —
- B In gen., truly, surely, verily; very freq. in the phrase. Amen dico vobis, Vulg. Matt. 5, 18 al.; ib. Marc. 3, 28 al.; ib. Luc. 4, 24 al.; and in St. John: Amen, amen dico vobis, ib. Joan. 1, 51 al. (The a is long in Aus. Eph. ap. Orat. fin., and Prud. Cath. 4, 72, but short in Paul. Nol. Poëm. 17 ad Nicet. 117.)
āmēn, indecl. (hebräischןמא, griech. άμήν), es geschehe, es sei, Eccl. (s. bes. Augustin. doctr. Chr. 2, 11, 16). – ➳ Unrichtig ămēn gemessen b. Paul. Nol. 17, 117.
valete, ‥ sorores monasticae ‥ et caelestis patriae participes! amen!
Deo laus et gratiarum actio per infinita secula seculorum amen
cui est honor et gloria in secula seculorum amen
explicit Philobiblon ‥ ad laudem Dei feliciter et amen
oscula dando tamen dixit asellus ‘ămen’
assertio dicitur āmen
ista dictio ‘amen’ ‥ aliquando est adverbium affirmandi ‥, id est ‘vere’ ‥; aliquando est nomen ‥ secundum quod significat idem quod ‘sine defectu’, unde dicitur sic aba quod est ‘sine’ etmenos quod est ‘defectus’ ‥; aliquando est verbum et significat idem quod hoc verbum ‘fiat’
āmēn, indécl. [trad. de lʼhébreu ,אָמֵן du grec ἀμήν], ainsi soit-il : Eccl.
Amen, i. Vere vel fideliter, sive æternaliter. Item idem est. Græcismus :quod Fiat. Item idem est quod Veritas
Lexic. Græc. MS. Reg. cod. 2062 :Verum, vere, fiat, Amen tria denotat ista, Si verum, nomen, adverbium sit tibi vere, Amen, Amen, vere, duo sunt adverbia vere, Amen pro fiat, tibi verbum deficiens est.
Ἀμὴν, πεπιστωμένως, ἀληθῶς, ἤ ἀντὶ γένοιτο.Vide præter Scriptores de Officiis divinis, Baron. ann. 57. n. 163. N. Fullerum lib. 1. Miscell. sacr. cap. 2. et Card. Bona lib. 2. Rer. Liturgic. cap. 5. n. 6. Goarum ad Euchologium pag. 138. et Henric. Valesium ad Eusebii Hist. lib. 6. cap. 43. lib. 7. cap. 9.