amnis
amnis, a river
a rapid river
- I Lit.: acervos altā in amni, Att., Trag. Rel. p. 178 Rib.: apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi, Att. ap. Non. 192, 4 (Trag. Rel. p. 175 Rib.): Sic quasi amnis celeris rapit, sed tamen inflexu flectitur, Naev. Trag. Rel. p. 12 Rib.; Plaut. Poen. 3, 3, 15 (629): molibus incurrit validis cum viribus amnis, Lucr. 1, 288 (v. the whole magnificent description, 1, 282- 290): Nilus unicus in terris, Aegypti totius amnis, id. 6, 714: ruunt de montibus amnes, Verg. A. 4, 164: amnes magnitudinis vastae, Sen. Q. N. 3, 19.—Also in distinction from the sea: cum pontus et amnes cuncti invicem commeant, Sen. Q. N. 4, 2.—On the contr. of the ocean, acc. to the Gr. Ὠκεανὸς ποταμός (Hom. Od. 11, 639): Oceani amnis, the ocean-stream, Verg. G. 4, 233: quā fluitantibus undis Solis anhelantes abluit amnis equos, Tib. 2, 5, 60: Nox Mundum caeruleo laverat amne rotas, id. 3, 4, 18 al.—
- II Transf.
- A Poet., of the constellation Eridanus: Eridanum cernes funestum magnis cum viribus amnem, Cic. Arat. 145 (as a transl. of the Gr. λείψανον Ἠριδανοῖο, πολυκλαύστου ποταμοῖο, Arat. Phaenom. 360): Scorpios exoriens cum clarus fugerit amnis, Germanic. Arat. 648; cf. id. ib. 362. —
- B Also poet. and in post-class. prose, any thing flowing, liquid, Verg. A. 12, 417; 7, 465: amnis musti, Pall. 11, 14, 18.—
- C Of a writer, whose eloquence is thus compared to a flowing stream (v. flumen, II. B. and fluo, II. 2. B. 1.): alter (Herodotus) sine ullis salebris quasi sedatus amnis (i. e. a noiseless stream flowing on in majestic size and fulness) fluit; alter (Thucydides) incitatior fertur, Cic. Or. 12, 39.—
- D Like flumen, as abstr., a current, stream: secundo amni, down or with the stream, Verg. G. 3, 447: adverso amne, up the stream, Curt. 10, 1 al.
ceu viridis lentescit papirus amne
mansio ‥ ab ecclesia ‥ interfluente Tino ~e separata
transire per amnem
militem ‥ ~is impetuosi violentia raptum ad ima
operantibus super ampnem molendini
antempne sunt corde quasi ante ~em [gl.: ] positeeve , i. aquam
sperso signatur presulis amne / mersio baptismi triplex
antequam [apes ] a meo alveo †vel ~e[? l. velamine ] includantur
➳ genre fém. dans Pl. Merc. 859 ; Varro Men. 415 ; R. 3, 5, 9 || abl. amne et amni.
- 1. stroom [piscosus; rapidus; placidus]; (poët. ook) riviergod;
- 2. stroming; ➤ secundo amne stroomafwaarts, adverso amne stroomopwaarts;
- 3. riviertje, beek, bergbeek; ➤ ruunt de montibus amnes;
- 4. (poët.) water(massa).
- 3 AC-, AP-, a river: Tiberinus, L.: si amnes exaruissent: navium patiens, L.: taciturnus, H.: secundo amni, down-stream, V.—Fig.: abundantissimus amnis artium.—Poet., a torrent: ruunt de montibus amnes, V.: Oceani amnis, the oceanstream, V.—Of water in vessels: aquai Fumidus amnis, the stream, V.: fusus, V.— A river-god: Convocat amnīs, O.: domus magni Amnis, O.
-
…, nescia, gratentur consolenturne parentem, populifer Sperchios et inrequietus Enipeus Apidanusque senex lenisque Amphrysos et Aeas, moxque amnes alii, qui, qua tulit impetus illos, in mare deducunt fessas erroribus undas. Inachus unus abest imoque…
Ovid, Metamorphoses
-
…anni. Nec caelo contenta suo est Iovis ira, sed illum caeruleus frater iuvat auxiliaribus undis. Convocat hic amnes. Qui postquam tecta tyranni intravere sui, non est hortamine longo nunc ait utendum. Vires effundite vestras sic…
Ovid, Metamorphoses
-
…acuta talia verba refert restabat verba referre et precibus spretis fugisse per avia nympham, donec harenosi placidum Ladonis ad amnem venerit. Hic illam cursum inpedientibus undis, ut se mutarent liquidas orasse sorores, Panaque, cum prensam sibi…
Ovid, Metamorphoses
-
…agedum dominae mentem convertite nostrae, et facite illa meo palleat ore magis tunc ego crediderim vobis et sidera et amnis posse Cytaeines ducere carminibus. et vos, qui sero lapsum revocatis, amici, quaerite non sani pectoris auxilia…
Propertius, Elegies
-
…submotos arcet harena. Aeneas, miratus enim motusque tumultu, Dic ait O virgo, quid volt concursus ad amnem Quidve petunt animae, vel quo discrimine ripas hae linquunt, illae remis vada livida verrunt Olli sic breviter fata…
Vergil, Aeneid
-
…tota, nec validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus amnis, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat. sic igitur debent…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…aequoris undis, et quibus est undis audita, coercuit omnes. Iam mare litus habet, plenos capit alveus amnes, flumina subsidunt collesque exire videntur, surgit humus, crescunt loca decrescentibus undis, postque diem longam nudata cacumina…
Ovid, Metamorphoses
-
…rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem factis et moribus aemula magnis amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt. Tum porro varios rerum sentimus odores nec tamen ad naris venientis cernimus umquam…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…adspergine silvis inpluit et sonitu plus quam vicina fatigat. Haec domus, haec sedes, haec sunt penetralia magni amnis ; in his residens facto de cautibus antro, undis iura dabat nymphisque colentibus undas. Conveniunt illuc popularia flumina…
Ovid, Metamorphoses
-
…, diva, tuumque significant initum perculsae corda tua vi. inde ferae pecudes persultant pabula laeta et rapidos tranant amnis ita capta lepore te sequitur cupide quo quamque inducere pergis. denique per maria ac montis fluviosque rapacis frondiferasque domos…
Lucretius, De Rerum Natura