appareo
appareo, to appear, to be clear, to be evident
here and there swimmers appear in the vast whirlpool
- to come in sight, to appear, become visible, make one's appearance (class. in prose and poetry).
- I.A Lit.: ego adparebo domi, Plaut. Capt. 2, 3, 97 (457): ille bonus vir nusquam adparet, Ter. Eun. 660; Lucr. 3, 25; so id. 3, 989: rem contra speculum ponas, apparet imago, id. 4, 157: unde tandem adpares, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 706 P.; id. Fl. 12 fin.: equus mecum una demersus rursus adparuit, id. Div. 2, 68, 141; so id. Sull. 2, 5: cum lux appareret (Dinter, adpeteret), Caes. B. G. 7, 82: de sulcis acies apparuit hastae, Ov. M. 3, 107: apparent rari nantes, Verg. A. 1, 118, Hor. C. S. 59 al.—With dat.: anguis ille, qui Sullae adparuit immolanti, Cic. Div. 2, 30 fin.; id. Clu. 53: Quis numquam candente dies adparuit ortu, Tib. 4, 1, 65.—Once in Varro with ad: quod adparet ad agricolas, R. R. 1, 40.—
- B In gen., to be seen, to show one's self, be in public, appear: pro pretio facio, ut opera adpareat Mea, Plaut. Ps. 3, 2, 60 (849): fac sis nunc promissa adpareant, Ter. Eun. 311; cf. id. Ad. 964: illud apparere unum, that this only is apparent, Lucr. 1, 877; Cato R. R. 2, 2: ubi merces apparet? i. e. illud quod pro tantā mercede didiceris, Cic. Phil. 2, 34: quo studiosius opprimitur et absconditur, eo magis eminet et apparet, id. Rosc. Am. 41 fin.: Galbae orationes evanuerunt, vix jam ut appareant, id. Brut. 21, 82: apparet adhuc vetus inde cicatrix, Ov. M. 12, 444; 2, 734: rebus angustis animosus atque fortis appare, Hor. C. 2, 10, 22: cum lamentamur, non apparere labores Nostros, are not noticed, considered, id. Ep. 2, 1, 224, so id. ib. 2, 1, 250 al.; Plaut. Men. 2, 1, 14 (239); cf. id. Am. 2, 2, 161 (793) and 162.—Hence, apparens (opp. latens), visible, evident: tympana non apparentia Obstrepuere, Ov. M. 4, 391: apparentia vitia curanda sunt, Quint. 12, 8, 10; so id. 9, 2, 46.—
- II Trop.: res apparet, and far more freq. impers. apparet with acc. and inf. or rel.-clause, the thing (or it) is evident, clear, manifest, certain, δῆλόν ἐστι, φαίνεται (objective certainty, while videtur. δοκεῖ, designates subjective belief, Web. Uebungssch. 258): ratio adparet, Plaut. Trin. 2, 4, 17 (418): res adparet, Ter. Ad. 964: apparet id etiam caeco, Liv. 32, 34. cui non id apparere, id actum esse. etc., id. 22, 34; 2, 31 fin.: ex quo adparet antiquior origo, Plin. 36, 26, 67, § 197 al.: adparet servom nunc esse domini pauperis, Ter. Eun. 486: non dissimulat, apparet esse commotum, Cic. Phil. 2, 34: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes, id. de Or. 1, 16, 72: quid rectum sit, adparet, id. Fam. 5, 19; 4, 7: sive confictum est, ut apparet, sive, etc., id. Fl. 16 fin.; Nep. Att. 4, 1; Liv. 42, 43: quo adparet antiquiorem hanc fuisse scientiam, Plin. 35, 12, 44, § 153 al.—Also with dat. pers.: quas impendere jam apparebat omnibus, Nep. Eum. 10, 3; and, by attraction, with nom. and inf., as in Gr. δῆλός ἐστι, Varr. R. R. 1, 6, 2: membra nobis ita data sunt, ut ad quandam rationem vivendi data esse adpareant, Cic. Fin. 3, 7, 23, ubi v. Otto: apparet ita degenerāsse Nero, Suet. Ner. 1; or without the inf., with an adj. as predicate: apparebat atrox cum plebe certamen (sc. fore, imminere, etc.), Liv. 2, 28; Suet. Rhet. 1.—
- III To appear as servant or aid (a lictor, scribe, etc.), to attend, wait upon, serve; cf. apparitor (rare): sacerdotes diis adparento, Cic. Leg. 2, 8, 21: cum septem annos Philippo apparuisset, Nep. Eum. 13, 1: cum appareret aedilibus, Liv. 9, 46 Drak.: lictores apparent consulibus, id. 2, 55: collegis accensi, id. 3, 33: tibi appareo atque aeditumor in templo tuo, Pompon. ap. Gell. 12, 10: Jovis ad solium Apparent, Verg. A. 12, 850 (= praestant ad obsequium, Serv.).
- 1. tevoorschijn komen, verschijnen, zichtbaar worden, zich vertonen; ➤ equus mecum demersus rursus apparuit; cum stella in caelo apparuisset; (m. dat. v.d. pers.) anguis ille qui Sullae apparuit immolanti; — p. adj. appārēns, gen. entis zichtbaar;
- 2. zichtbaar zijn, duidelijk zijn, blijken (te zijn); erkenning vinden, aan de verwachtingen beantwoorden, zich waarmaken; ➤ ratio apparet; in angustiis amici apparent ware vrienden blijken te zijn; non apparent labores vinden geen erkenning; — onpers.: appāret het is duidelijk (m. aci. of afh. vr.);
- 3. dienen, bijstaan [consulibus; quaestioni]; zich richten naar, zich aanpassen aan (m. dat.).
- to appear, come in sight, make an appearance: ille nusquam apparet, T.: Apparent rari nantes, are seen, V.: huic questioni, at this trial: in his (subselliis): de sulcis, O. — Esp., to be evident, be apparent, be visible, be seen, show oneself, be in public: fac sis nunc promissa adpareant, T.: ubi campus Leontinus appareat, what there is to show for: nihil apparetin eo ingenuum: (iambus) apparet rarus, occurs, H.: apparet vetus cicatrix, O.: Rebus angustis Fortis appare, show thyself, H.: non apparere labores Nostros, are not appreciated, H. — Fig.: res adparet, is plain, T.: apparuit causa plebi, the reason was clear, L.: apparebat atrox cum plebe certamen, was evidently on hand, L.: ut ad quandam rationem vivendi (membra) data esse appareant.—Impers., with subjclause, it is evident, is manifest: cui non apparere, id actum esse, ut, etc., L.: adparet servom hunc esse domini pauperis, T.: quid senserit apparet in libro, etc.: Nec apparet cur, etc., H.: quas impendere iam apparebat omnibus, N. — To appear as servant, attend, serve: sacerdotes diis apparento, lictores consulibus, L.: septem annos Philippo, N.: Iovis ad solium, V.
-
…ad te patris penum omnem congerebam clanculum. Age, inepte. Hoc hercle factum est fac sis nunc promissa appareant ; Sive adeo digna res est ubi tu nervos intendas tuos. Haud similis virgo est virginum nostrarum quas matres…
Terence, Eunuchus
-
…, legitur. non autem certum loquendi usum Tullianum sed falsam scribendi rationem posteriore aetate natam hic subesse vel inde apparet, quod eadem constantia reliquorum casuum formae eae ea eorum eos eqs. inveniuntur nisi quod p ., hos…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…minimis et maximis cum hoc, inquam, decere dicimus, illud non decere, et id usquequaque quantum sit appareat in alioque ponatur aliudque totum sit, utrum decere an oportere dicas ; oportere enim perfectionem declarat offici, quo…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…quod fieri non potuit, lapideus dicitur factus postremo quid simile habet passer annis nam de angue illo qui Sullae apparuit immolanti, utrumque memini et Sullam, cum in expeditionem educturus esset, immolavisse, et anguem ab ara extitisse…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, ne c hic, cum decemviri ; ne c video, qui magis in multitudinis dominatu rei publicae nomen appareat, quia primum mihi populus non est, ut tu optime definisti, Scipio, nisi qui consensu iuris continet…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, denique ut spectatorem te officiorum esse intellegant diligentem, ut videre te plane atque animadvertere quantum a quoque proficiscatur appareat. Tertium illud genus est studiorum voluntarium, quod agendis gratiis, accommodandis sermonibus ad eas rationes, propter quas…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…, eaque minute concisa p ., ; quod cum loco se fecisse dicat non necessario p ., , apparet earn partem disputationis Academicae seiunctam a reliquis quasi praeludendi causa esse praemissam ; in qua videtur etiam veteres physicos nominasse…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…si haec vox est, esse vim non in caede solum sed etiam in animo, libidinis, nisi cruor appareat, vim non esse factam ; iuris, deiectum esse qui prohibitus sit, libidinis, nisi ex eo loco…
Cicero, Pro Caecina
-
…ab his ordiamur. Corporis igitur nostri partes totaque figura et forma et statura quam apta ad naturam sit, apparet, neque est dubium, quin frons, oculi, aures et reliquae partes quales propriae sint hominis intellegatur .…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, quae ex se natos ita amant ad quoddam tempus et ab eis ita amantur, ut facile earum sensus appareat. quod in homine multo est evidentius, primum ex ea caritate quae est inter natos et parentis, quae…
M. Tullius Cicero, De Amicitia