appellatorius
appellātōrĭus, a, um, adj. [appellator],
- relating to an appellant: tempora, within which an appeal is allowed, Dig. 49, 5, 5; Cod. Th. 11, 30, 2.
appellātōrius, a, um (appellator), den Appellanten betreffend, tempora, innerhalb deren Berufung gestattet ist, Ulp. dig. 49, 5, 5.
libellum ~ium ‥ archipresuli transmiserunt
huic libello ~io sigilla plura apponi procuravi(
ita quod dicta appellacio ‥ fuerit ‥ admissa ‥ libellusque ~ius legitimus ‥ porrectus et propositus et a parte appellata admissus
nisi cause in ~io contente relevantes apparuerint
recepit ~ias vestras et alias nomine episcoporum
appellātōrĭus, a, um, qui concerne lʼappel : Dig. 49, 5, 5.