appositum
appŏsĭtum (adp-), i, n., v. appono, P. a. B. 3.
appositum, ī, n. (1. appositus), der Beisatz, ἐπίθετον, I) als gramm. t. t. = das Beiwort, Adjektiv, s. Spalding Quint. 2, 14, 3 u. 9, 4, 24. – II) als rhet. t. t. = das Beiwort, Epitheton, Quint. 8, 2, 10 u. ö.
appŏsĭtum, ī, n. , qui qualifie [grec ἐπίθετον], épithète : Quint. 2, 14, 3 ; 8, 6, 40, etc.