approbativus
approbātīvus, a, um (approbo), zum Billigen dienend, billigend, Prisc. 16, 1 u. 6.
constat quod sapiencia, sciencia et discrecio ~a vel reprobativa preclarissime sunt virtutes
apprŏbātīvus, a, um, qui marque lʼassentiment : Prisc. Gramm. 16, 1.