arbitratio
arbī̆trātĭo, ōnis, f. [arbitror],
- the judgment, will, = arbitratus, Gell. 13, 20, 19; Imp. Valent. ap. Scriptt. R. Agr. p. 342 Goes.
arbitrātio, ōnis, f. (arbitror) = arbitratus, das Gutachten, Boëth. in Aristot. de interpr. ed. sec. p. 457. – ➳ Cod. Theod. 2, 26, 4 (= Gromat. vet. 269, 11) lesen Hänel u. Lachmann arbitrio; vgl. Gell. 13, 20, 19.
vestre ordinacioni, arbitracioni, dicto seu laudo ‥ nos ‥ submittimus(
quibus quidem decreto, ordinacioni, ~oni, pronunciacioni et declaracioni rector ‥ adquievit(
arbitrātĭō, ōnis, f. (arbitror), arbitrage : Cod. Th. 2, 26, 4 || opinion : Boet. Arist. interpr. sec. 6, 14, p. 471, 24.
Arbitramentum, apud Rymer. tom. 2. pag. 809 :
Eapropter SS. Pater, vestræ ordinationi, Arbitrationi dicto seu laudo... de alto et basso, nos... submittimus.