arboreus
arboreus, of a tree
Frieze-Dennison Vergil
arboreus , a, um: adj. (arbor), pertaining to a tree or trees; tree-like, massive, 12.888; branching, 1.190.
arbŏrĕus (arbŏrĭus, Varr. L. L. 5, § 137 Müll.), a, um, adj. [arbor],
- of or pertaining to a tree: frondes arboreae, Ov. M. 1, 632; 4, 637: radix, id. ib. 8, 379: umbra, id. ib. 10, 129: fetus = poma, id. ib. 4, 125; 10, 665; 13, 820; 14, 625; 15, 97: fetus, Verg. G. 1, 55; Col. poët. 10, 401: fruges, Cornif. ap. Serv. ad Verg. G. 1, 55: coma, tresses, locks, i.e. leaves, = frondes, Prop. 3, 14, 28: comae, Ov. Am. 2, 16, 36: frondes, id. ib. 3, 5, 7: folia, Plin. 21, 15, 51, § 87: cornua cervorum, branching, Verg. A. 1, 190: telum coruscat, Ingens, arboreum, huge, like a tree, id. ib. 12, 888: Harundini Indicae (est) arborea amplitudo, attains the size of a tree, Plin. 16, 36, 65, § 162.
arboreus, a, um (arbor), I) zum Baume gehörig, vom Baume, Baum-, fetus, Baumfrüchte, Col. u. Verg.: coma, Baumzweige, Prop.: frondes, Ov.: folia, Plin.: umbra, Ov. – II) baumähnlich, cornua, mit vielen Enden, Verg.: amplitudo, Plin.
utitur arboreo fructu morisque rubeti
arborei fructus
edera ~ea, G.yere , A.yvy
coma primula comit / arboreos apices
arbŏrĕus, (13) a, um (arbor), dʼarbre : Virg. G. 1, 55 ; Ov. M. 8, 379, etc. || [fig.] cornua arborea Virg. En. 1, 190, bois du cerf.
- 1. van een boom, boom- [fetūs boomvruchten; frondes; umbra];
- 2. lijkend op een boom (a) zo lang als een boom [telum]; (b) vertakt [cornua cervorum].
arboreus , a, um. adj. et, v. arborius
See an image
See an image
arboreüs adj
- arbor, of a tree: frondes, O.: umbra, O.: fetus, fruit, V.: coma, foliage, Pr.: cornua, branching, V.