arboretum
arbŏrētum, i, n. [arbor], i. q. arbustum, but an inferior word,
- a place grown with trees: arboreta ignobilius verbum est, arbusta celebratius, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 25.
arborētum, ī, n., Nbf. zu arbustum, Quadrig. b. Gell. 17, 2, 25.
ad vineas et albaredas plantandas seu edificandas
de omnibus vineis, ‥ viminariis et albaredis ‥ in civitate Burdeg’
a wodde , arbustum, ~um, boscus
arbŏrētum, ī, n. , verger : Quadr. Ann. 29 d. Gell. 17, 2, 25.