attractivus

attractīvus (adtractīvus), a, um (attraho), zum Anziehen dienlich, virtus, Anziehungskraft, Cassiod. var. 10, 29; de anim. 6.

attractivus , attractive, drawing towards itself. b (sb. f.) attractive force. eo quod de impulsiva [aeris] formatione fit, ‥ similitudo affectus etiam in ~a formatione intelligenda est Adel. QN 21; quod sibi dulce putat vis attractiva, libenter / attrahit atque sibi fida recondit humus Neckam DS IV 454; ejus cure attinebat ‥ oblationis elemosine collectio attrectiva R. Cold. Cuthb. 91; [caliditas est] inferiorum ad superiora reductiva et ~a Bart. Angl. IV 1; in eo viget virtus ~a Gilb. II 101. 2; potentia ~a Bacon VIII 175; cum clisteri ~o Gad. 53 v. 1; R. Bury Phil. 8. 144 (v. adamas b); [anima vegetativa] quam illustravit ‥ Deus septem viribus, que sunt vis ~a, retentiva, digestiva, expulsiva, nutritiva, generativa, informativa Bradw. CD 138D; est color viridis ‥ visum delectans et ad sui viriditatem aspectum [sic] oculorum atractivus et reparativus Upton 113.  b lutum tantam habens ~am quod, si ‥ quamcunque solidam materiam ‥ infixeris, nulla vi ‥ potest extrahi Gerv. Tilb. III 19; defectus ~e epatis, ut in cachechia Gilb. V 219 v. 1; nutritive deserviunt ~a, retentiva, digestiva, expulsiva Ps.-Gros. 469.