attollo
attollo, to lift up, raise up, raise, elevate
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: super limen pedes attollere, Plaut. Cas. 4, 4, 1 (814): signa, id. ib. 2, 6, 5 (357): pallium attollere, i. e. accingere (v. accingo), * Ter. Eun. 769: illum (regem) omnes apes ... saepe attollunt umeris, Verg. G. 4, 217: Nec semel irrisus triviis attollere curat Fracto crure planum, to raise up the juggler, to help him up, * Hor. Ep. 1, 17, 58 Schmid: parvumque attollite natum, lift up, Ov. M. 9, 387: caput, id. ib. 5, 503: oculos humo, id. ib. 2, 448: Et contra magnum potes hos (oculos) attollere solem, Prop. 1, 15, 37: Sed non attollere contra Sustinet haec oculos, Ov. M. 6, 605: Attollens Joseph oculos vidit etc., Vulg. Gen. 43, 29: timidum lumen ad lumina, Ov. M. 10, 293: vultus jacentes, id. ib. 4, 144: corpus ulnis, id. ib. 7, 847: manus ad caelum, Liv. 10, 36: cornua e mari, Plin. 9, 27, 43, § 82: attollite portas, principes, Vulg. Psa. 23, 7; 23, 9: mare ventis, Tac. Agr. 10; cf.: Euphratem attolli, swollen, id. A. 6, 37: se in femur, raises himself on his thigh, Verg. A. 10, 856: se in auras, Ov. M. 4, 722: se recto trunco, id. ib. 2, 822: attollentem se ab gravi casu, Liv. 8, 7, 6: a terrā se attollentem, Plin. 21, 11, 36, § 62.— With middle signif.: e mediis hunc (sc. Atlantem) harenis in caelum attolli prodidere, Plin. 5, 1, 1, § 6: attollitur monte Pione, id. 5, 29, 31, § 115.—Of buildings, to raise, erect, build: immensam molem, Verg. A. 2, 185: arcem, id. ib. 3, 134: attollitur opus in altitudinem XXXX. cubitis, Plin. 36, 5, 4, § 30: turres in centenos vicenos[que] attollebantur, Tac. H. 5, 11.—Poet.: cum die stativorum campum alacritate discursu pulvere attolleres, Plin. Pan. 14, 3; cf. Verg. A. 9, 714.—
- II Trop., to raise, elevate, exalt, sustain; also, to enlarge, aggrandize, to render prominent or conspicuous, to extol (so esp. freq. in Tac.): Punica se quantis attollet gloria rebus, Verg. A. 4, 49: ultro implacabilis ardet Attollitque animos, id. ib. 12, 4: ad consulatūs spem attollere animos, Liv. 22, 26: rectos ac vividos animos non ut alii contundis ac deprimis, sed foves et attollis, Plin. Pan. 44, 6: Frangit et attollit vires in milite causa, Prop. 5, 6, 51: attollique suum laetis ad sidera nomen vocibus, Luc. 7, 11: quanto Ciceronis studio Brutus Cassiusque attollerentur, were distinguished, Vell. 2, 65 Ruhnk. (cf. Cic. Phil. 11, 14: animadverti dici jam a quibusdam exornari etiam nimium a me Brutum, nimium Cassium ornari); so, insignibus triumphi, Tac. A. 3, 72; id. H. 2, 90; 3, 37; 4, 59; id. Agr. 39: res per similitudinem, Quint. 8, 6, 68: his (frons) contrahitur, attollitur (is drawn up or raised), demittitur, id. 11, 3, 78: belloque et armis rem publicam, Tac. H. 4, 52: cuncta in majus attollens, id. A. 15, 30: sua facta, suos casus, id. Agr. 25.— Form attolo, of doubtful meaning: Quis vetat qui ne attolat? Pac., Trag. Rel. p. 82 Rib.: Custodite istunc vos, ne vim qui attolat neve attigat, id. ib. p. 105 (= auferre or afferre, Non.).
- 1. opheffen, in de hoogte heffen, optillen, oprichten, verheffen; (gebouwen e.d.) optrekken [parvum natum; manus ad caelum; oculos; turres]; — se ~ en pass. attolli zich oprichten, zich verheffen; opstijgen; ➤ miscent se maria et nigrae attolluntur arenae (Verg.); se attollere in auras;
- 2. (postklass.) aan-, verheffen [clamorem; vocem];
- 3. (postklass.) orationem meer vaart aan een redevoering geven; — se ~ en pass. (v. redenaars en dichters) met enthousiasme en bezieling spreken of schrijven;
- 4. (postklass.) (in een redevoering) nadruk leggen op;
- 5. (lich. en geestel. toestand) doen opleven, bemoedigen [vires in milite; animos civium];
- 6. (postklass.) bevorderen, onderscheiden [rem publicam bello armisque; alqm insignibus triumphi].
起。攜。言荒唐。去。— humeris 肩托之。— vocem 揚聲。 — animos 加胆。— rem parvam 言太過。— muros 立墙。
Suggest a Translation
See an image
- ad + tollo, to lift up, raise up, raise, elevate: natum, O.: pallium (i. e. accingere), T.: fracto crure planum, H.: amicum ab humo, V.: oculos humo, O.: oculos contra, i. e. look in the face, O.: mare ventis, Ta.: ad lumina lumen, O.: manūs ad caelum, L.: attolitur unda, V.: capita caelo (of trees), V.: in aegrum se femur, to rise upon, V.: se in auras, O.: fluvio se, out of the river, V.: ex strage se, L.: se ab casu, L.: in caelum attolli, to rise, Ta.: attollit se Lacinia, comes into view, V.—Of buildings, to erect, raise: arcemque attollere tectis, by means of(high) roofs, V.—To raise, lift up, elevate, exalt: animos. V.: vires in milite, Pr.: ad consulatūs spem animos, L.: alqm praemiis, Ta.: iras, to rise in anger(of a serpent), V.: privati hominis nomen supra principis, Ta.: alcuius progeniem super cunctos, Ta.
-
…est hos tu iurabas, si quid mentita fuisses, ut tibi suppositis exciderent manibus et contra magnum potes hos attollere Solem, nec tremis admissae conscia nequitiae quis te cogebat multos pallere colores et fletum invitis ducere luminibus quis ego…
Propertius, Elegies
-
…qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
-
…camaras vocant, artis lateribus latam alvum sine vinculo aeris aut ferri conexam ; et tumido mari, prout fluctus attollitur, summa navium tabulis augent, donec in modum tecti claudantur. sic inter undas volvuntur, pari utrimque prora…
Tacitus, Historiae
-
…compos, noto sese ore ferebat. qui terrae defixam oculos et multa timentem ac deinde adlapsam genibus lacrimantis Iuli attollit mitique manu intra limina ducit. atque ubi iam casus aduersorumque pauorem hospitii leniuit honos, tum discere maesta exposcit…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…de quo dixeratis mihi adhuc vivit qui responderunt sospes est servus tuus pater noster adhuc vivit et incurvati adoraverunt eum adtollens autem oculos Ioseph vidit Beniamin fratrem suum uterinum et ait iste est frater vester parvulus de quo dixeratis mihi et…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…, adsuescat iam a tenero non reformidare homines neque illa solitaria et velut umbratica vita pallescere. excitanda mens et adtollenda semper est, quae in eiusmodi secretis aut languescit et quendam velut in opaco situm ducit, aut contra tumescit…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…uestigia sacra incolimus, terrae minitantem auerte procellam, si tua non segni defenso moenia dextra. Dumque orat caeloque attollit lumina supplex, Cerne, ait an nostris longe Tirynthius ausis iustius adfuerit. ni displicet aemula uirtus, haud…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…in eodem illo cubili sopor circumfusus oppressit. Necdum satis conniveram, et ecce pelago medio venerandos diis etiam vultus attollens emergit divina facies ae dehinc paulatim toto corpore pellucidum simulacrum excusso pelago ante me constitisse visum est. Eius mirandam…
Apuleius, Metamorphoses
-
…circumfluere quod supersit, contra evenire ponderibus additis ad vicenos saepe denarios, scilicet quia intus recepta liquorem in verticem attollant, at cumulo eminenti infusa delabantur. eadem est causa, propter quam e navibus terra non cernatur, e…
Pliny the Elder, Natural History
-
…sciat, ubi suspendere spiritum debeat, quo loco versum distinguere, ubi claudatur sensus, unde incipiat, quando attollenda vel summittenda sit vox, quo quidque flexu, quid lentius, celerius, concitatius, lenius dicendum, demonstrari…
Quintilian, Institutio Oratoria