auctoritativus

auctoritativus , authoritative. unde 1 Tim. vi 17 ‘divitibus’ inquit ‘hujus seculi precipe’: ecce ~a potestas Wycl. Civ. Dom. I 139 (cf. id. Ver. I 406: contendimus de ~a potestate); istud est preceptum pocius executivum illius quod primo statutum est quam ~um Lyndw. 11C.