auctoro
auctoro, to bind, oblige
auctōro, āvi, ātum, 1, v. a. (access. form auctōror, āri, Dig. 26, 8, 4; 27, 6, 9; Ap. Met. 9, 19, 17; Tert. ad Scap. 1) [auctor].
- To become security for, to give a pledge as bondsman, Dig. 27, 6, 9; 26, 8, 4.—Trop., in the pass.: observatio satis auctorata consensūs patrocinio, confirmed, supported, Tert. Cor. Mil. 2.—
- II More freq. se auctorare, or pass. auctorari, to bind or oblige one’s self to something, to hire one’s self out for some service (mostly post-Aug.; never in Cic.): vindemitor auctoratus, Plin. 14, 1, 3, § 10.—Esp. of gladiators: Quid refert, uri virgis ferroque necari Auctoratus eas, * Hor. S. 2, 7, 59 (qui se vendunt ludo (gladiatorio) auctorati vocantur; auctoratio enim dicitur venditio gladiatorum, Acro): proximo munere inter novos auctoratos ferulis vapulare placet, Sen. Apocol. 9, 3 Bip.: auctoratus ob sepeliendum patrem, Quint. Decl. 302; Inscr. Orell. 4404.—Hence, in the pun: ipsum magis auctoratum populum Romanum circumferens, i. e. brought into greater danger than the gladiators, Plin. 36, 15, 24, § 117.—Hence,
- B In gen., to bind: eo pignore velut auctoratum sibi proditorem ratus est, Liv. 36, 10; Manil. 5, 340.— *
- C Sibi mortem aliquā re, to bring death to one’s self by some means, Vell. 2, 30.
auctōro, āvī, ātum, āre (auctor), I) als Gewähr angeben, a) eig., nur im Passiv auctorari = Vertreter einer Sache werden, sich verbürgen, Pompon. dig. 26, 8, 14. Ulp. dig. 27, 6, 9. – b) übtr., verbürgen, bekräftigen, bestätigen, satis auctorata observatio, Tert. de cor. mil. 2: a deo satis auctoratus vir, Tert. de pudic. 20. – II) für Geld od. Lohn zu etw. verdingen, vermieten, refl. auct. se, sich vermieten, gladiatoribus auctorare se nolebat, Asin. Poll. in Cic. ep.: se ad lanistas, se ad ignes, Tert.: se gulā, Ps. Quint. decl.: ebenso quid refert, uri virgis ferroque necari auctoratus eas (dich anheischig machst), Hor.: proximo munere inter novos auctoratos (Gemieteten) ferulis vapulare placet, Sen.: dah. im Wortspiel, ipsum magis auctoratum populum Romanum circumferens, d.i. in größere Gefahr gebracht, als die Gladiatoren, Plin. 36, 117. – dah. übtr. a) übh. verbindlich machen, verpflichten, eo pignore velut auctoratum sibi proditorem ratus est, Liv.: auctoratos in tertia iura ministros, Manil. – b) alci alqd, gleichs. mieten = bereiten, Romanis certam victoriam, partibus suis excidium, sibi turpissimam mortem pessimo auctoravit facinore, Vell. 2, 30, 1. – Dazu die Nbf.
auctōrō, (16) āvī, ātum, āre (auctor), tr., ¶ 1 se auctorare ou auctorari, se louer, sʼengager comme gladiateur : inter novos auctoratos Sen. Apoc. 9, 3, parmi les gladiateurs nouvellement engagés ; ferro necari auctoratus Hor. S. 2, 7, 59, ayant pris lʼengagement de se laisser frapper à mort ; [fig.] magis auctoratus (populus Romanus) Plin. 36, 117, (le peuple romain) plus engagé = mis en plus grand danger [que les gladiateurs] || [fig.] eo pignore velut auctoratum sibi proditorem ratus est Liv. 37, 10, 8, il crut que par ce gage il lui garantissait sa trahison (il sʼengageait à trahir) || Romanis certam victoriam, sibi mortem auctorare facinore Vell. 2, 30, 1, ménager (préparer) par un crime une victoire certaine aux Romains, à soi-même la mort ¶ 2 se auctorare ou auctorari, se porter garant : Pompon. Sext. Dig. 26, 8, 14 ; Ulp. Dig. 27, 6, 9.
- 1. verhuren; se ~ en pass. zich verhuren, zich engageren; — ppp. auctōrātus, a, um verbonden, verplicht;
- 2. (jur.) pass. toestemming geven.
auctoro , as, are.
雇人。買。— milites 排兵牌。勒兵發誓。Si tutor auctoretur 若保人准。Sibi mortem pessimo — facinore 犯大罪以致死。
Suggest a Translation
See an image
雇人。買。— milites 排兵牌。勒兵發誓。Si tutor auctoretur 若保人准。Sibi mortem pessimo — facinore 犯大罪以致死。
Suggest a Translation
See an image
auctoro —, ātus, āre
- auctor, to bind, oblige(only pass.): ferro necari Auctoratus, i. e. hired as a gladiator, H.: pignore auctoratus alcui, bound, L.