auctrix
auctrix, īcis, f. [auctor].
- She that originates a thing, an author (very rare, and post-class. for auctor, q. v. fin.): materia auctrix universitatis, Tert. adv. Herm. 5: anima auctrix operum carnis, id. adv. Marc. 5, 10: comoediae scelerum et libidinum auctrices, id. Spect. 18.—
- II A female seller or surety (very rare, and post-class.), Cod. Diocl. et Max. 8, 45, 16; Tert. Anim. 57.
auctrīx, īcis, f. (auctor), I) die Urheberin, Tert. de spect. 17 u. ö. Chalcid. Tim. 297. – II) die Verkäuferin, Gewährleisterin, Cod. Iust. 8, 45, 16. – ➳ Nach den Gramm. (aber ohne Beleg) auch = Vermehrerin, s. Charis. 44, 19. Serv. Verg. Aen. 12, 159.
regina gravis hujusce scismatis auctrix
[seditio ] ~ix et genetrix ‥ malorum
cum interna gratia, que puritatis ejusdem ~ix et donatrix est in cenobio
mee salutis ~ix [sc. amica ] ‥ in januis est
divina pietas que fraterne dilectionis est ~ix et amatrix
cum Roma sit caput nostri et ~ix imperii(
luna ‥ est autrix humidorum
auctrīx, īcis, f. (auctor), celle qui produit, créatrice : Tert. Anim. 57, etc. || celle qui a vendu ou cautionné : Cod. Just. 8, 44, 16 || celle qui augmente : Serv. En. 12, 159.