aucupator
aucupātor, ōris, m. (aucupor), I) eig., der Vogelsteller, Gloss. II, 569, 13. – II) übtr., der Hascher nach etw., eventuum (von den Haruspices), Oros. 5, 4, 19: pecuniarum, Boëth. Arist. elench. sophist. 1, 2. p. 734.
J. C. canonicus dicte capelle ‥ est venator et ~or(
~or et aucupatrix et aucuparius idem sunt, A.fowlers
a fewler , auceps, ~or, avicularius, aucupiscus
Æthelstanus Rameseie abbas, ‥ vir aliene affectionis industrius ~or
vidit rex senior ‥ quam stulte egerit, ‥ minus attendens quod novarum rerum ~ores regem proclivius sequerentur juniorem
utinam ‥ adeo divinitatis amator sicut et vanitatis ~or
aucŭpātŏr, ōris, m. (aucupor), oiseleur, chasseur : Gloss.
Gloss. Vat. t. VI, p. 510. Aucupator, captator vel venator avium. (Item
Gloss. Paris. in Appendice).