auspicabilis
auspĭcābĭlis, e, adj. [auspicor],
- of favorable omen, auspicious (post-class.), Arn. 4, p. 131; 7, 3, 237.
auspicābilis, e (auspicor), von günstiger Vorbedeutung, Arnob. 4, 7 u.a.
auspĭcābĭlis, e (auspicor), de bonne chance : Arn. 7, 32.