auxilio
auxĭlĭo, v. auxilior fin.
auxilio, (āvī), ātum, āre, helfen, unterstützen, Gracch. fr. b. Diom. 401, 3: im Passiv, Lucil. sat. fr. inc. 130. Vitr. 5, 8, 2.
auxĭlĭō, ātum, āre [arch.], c. le suiv. : Gracch. d. Diom. 401, 3 || part. avec sens pass. : Lucil. Sat. 944 ; Vitr. Arch. 5, 8, 2, cf. Prisc. Gramm. 11, 29.