auxiliabundus
auxĭlĭābundus, a, um, adj. [auxilior],
- inclined to give help, aid, aiding, helping, Ap. Deo Socr. p. 48, 10 Elm.
auxiliābundus, a, um (auxilior), helfend, hilfreich, m. Dat., Apul. de deo Socr. 11.
auxĭlĭābundus, a, um (auxilior), secourable : auxiliabunda fratri Apul. Socr. 11, toujours prête à secourir son frère.