barbarice
barbărĭcē and barbărĭcum, adv., v. barbaricus fin.
barbaricē, Adv. (barbaricus), barbarisch, Capitol. Ver. 10, 6. Anthim. 64.
adest et rusticus cum suis ~e frendens
simbolum apostolorum ‥ ab omnibus discatur, tam Latine quam ~e
liber ~e [v. l. barbario ] scriptus
barbărĭcē, à la manière des barbares : Capit. Ver. 10, 6.