bechicus
bēchĭcus, a, um, adj., = βηχικός,
- of or for a cough (pure Lat. tussicularis): medicamen, Cael. Aur. Acut. 1, 17, 172.
bēchicus, a, um (βηχικός), gegen den Husten wirkend (rein lat. tussicularis), medicamen, Cael. Aur. acut. 1, 17, 172.
bēchĭcus, a, um, béchique, contre la toux : C. Aur. Acut. 1, 17, 172.