beconagium
~ia sive signa per mare littora et promontoria ejusdem pro direccione navium erecta
Becco, de qua voce supra. Nam nostri promontoria seu terræ lingulas in mare, aut in fluvios procurrentes,
Becs, i. rostra, appellant, ubi ut plurimum Phari, seu turres, eriguntur. Vestigium manet in
Bec d'Alier, ubi coeunt
Elaveriset
Ligerisfluvii, et in
Bec d'Ambez, ubi confluunt
Garonnaet
Dordonia. Potuit etiam
Bake, specula, pharus, pro nocturno navium accessu.
Baok, vol. 1. col. 153.