belualis
bēlŭālis (bell-), e, adj. [belua],
- bestial, brutish: educatio, Macr. S. 5, 11, 15.
bēluālis, e (belua), tierisch, educatio, Macr. sat. 5, 11. § 15.
sanguinem ‥ sitire ‥ belluale quidem est et crudele
sedavit ‥ ~em quandam gentis illius barbariem
bellualis potius quam bestialis illa sevicia esse dicitur ubi nulla subsequitur misericordia
bēlŭālis, e (belua), de bête : Macr. Sat. 5, 11, 15.