About
Menu

beneplacere

beneplacere [al. div.] , a (pr. or p. ppl.) well-pleasing. b (p. ppl. n.) pleasure, good will. a 1147 ut ‥ ~entem Deo religionem studeamus ‥ propagare E. Ch. Scot. 180; O voluntas [Dei] bona, ~ens ac perfecta Ad. Scot Serm. 115; 1174 ~itum ei [sc. creatori] servitium exhibere (Lit. Papae) Diceto YH 390; s1367 relaturus domino pape non ~ita J. Reading 194b; c1430 jam vos Dominus ad portum deduxerat vestre ~ite voluntatis Reg. Whet. II app. 437.  b Deus vitam vestram in ~ito suo conservet Lanfr. Ep. 32. 532A; a1159 ~ito Dei et assensu domini mei ‥ concedo (Ch.) EHR XXXII 248; potentis est ‥ pro ~ito suo punire ‥ subjectos J. Sal. Pol. 514a; in voluntate justitiarum domini regis erit et in ~ito breviorem terminum dare Glanv. I 27; 1203 quamdiu ipsa erit ad ~itum et voluntatem nostram Pat 36b; 1308 vobis ‥ administracionem ‥ commisimus usque ad nostre ~itum voluntatis Lit. Cant. III 385; 1334 ~itum vestrum super hiis significare velitis Ib. II 68; nisi voluerint de ~ito Cust. Cant. 184; ex ~ito regis Capgr. Hen. 165.

Saved

Recent