beneficiatus Save Georges LaNe Du Cange beneficiātus, ūs, m. (beneficium), der Grad eines beneficiarius, Corp. inscr. Lat. 10, 410, 3. beneficiātus, ī m (beneficium 4. ) (Mel.) leenman. BENEFICIATUS, Gall. Beneficier. Præditus beneficio Ecclesiastico. Passim occurrit.