bicinium
bĭcĭnĭum, ii, n. [bis-cano],
- a duet: cum duo canunt bicinium appellatur; cum multi, chorus, Isid. Orig. 6, 19, 6.
bicinium, ī, n. (bini u. cano), der Zweigesang, das Duett, cum... duo canunt, bicinium appellatur, Isid. 5, 19, 6.
~ium,twegra sang
bĭcĭnĭum, ĭī, n. (bis, cano), chant à deux voix, duo : Isid. Orig. 6, 19, 6.
Monodia, unius, scilicet cum duo alternatim, aut simul canunt. Ita Isidorus lib. 6. Orig. cap. 19. Glossæ Arabicæ, et Durandus lib. 1. Ration. cap. 1. n. 18. Gloss. Ælfrici Saxonicum :