bipartio
bĭ-partĭo (in MSS. also bĭ-pertĭo), no perf., ītum, 4, v. a. [bis],
- to divide into two parts, to bisect (as verb. finit. very rare; more freq. in part. and adv.): ver bipartitur, is divided (in respect to weather), Col. 11, 2, 36; so, hiems bipertitur, id. 11, 2, 5 Schneid. N. cr.—Mostly part. pass.: bipartita divisio, Varr. L. L. 5, § 17 Müll.: genus bipartitum, Cic. Top. 22, 85: bipertiti Aethiopes, Plin. 5, 8, 8, § 43: ut faceres imperium bipartitum, Vulg. Ecclus. 47, 23.
- —Hence, bĭpartītō (bĭpert-), adv., in two parts or divisions, in two ways: bipartito classem distribuere, Cic. Fl. 14, 32; id. Phil. 10, 6, 13: signa inferre, to attack in two parties or divisions, Caes. B. G. 1, 25 Oud. N. cr.: collocare insidias in silvis, id. ib. 5, 32: equites bipertito in eos emissi magnam caedem edidere, Liv. 40, 32, 6: secta bipartito cum mens discurrit utroque, in two different directions, Ov. R. Am. 443.—With esse or fieri (cf. in Gr. δίχα εἶναι, γίγνεσθαι): ibi in proximis villis ita bipartito fuerunt ut Tiberis inter eos et pons interesset, Cic. Cat. 3, 2, 5 B. and K.: id fit bipartito, id. Inv. 2, 29, 86.
bipartio u. bipertio (īvī), ītum, īre (bis u. partio), in zwei Teile teilen, hiems bipertitur, scheidet sich (in Rücksicht der Witterung), Col. 11, 2, 5: ebenso ver bipartitur, Col. 11, 2, 36. – Häufiger Partiz. bipartītus (bipertītus), a, um, in zwei Teile geteilt, zwiefach, doppelt, divisio, Varr. LL.: ex altero genere, quod erat bipartitum, Cic.: bipertiti Aethiopes in orientem occasumque versi, Plin. – dah. Abl. bipartītō u. bipertītō, adv., in zwei Teile, in zwei Teilen (Abteilungen, Heerhaufen), doppelt, zweifach, distribuere, Cic.: dividere, Vitr.: inferre signa, Caes.: collocare insidias b. in silvis, Caes.: equitatum in Syriam ducere b., Cic.: secta b. cum mens discurrit utroque, Ov.: b. esse u. b. fieri (wie δίχα εἶναι u. γίγνεσθαι), Cic. – ➳ Die Schreibung bipert. wechselt in den besten Hdschrn. mit bipart., doch hat man in neuer Zeit in den Texten der meisten Autoren die Formen mit dem Umlaut e aufgenommen, auch die Gloss. haben nur bipertio, bipertitus, bipertito.
etiam si apparentibus partibus quereletur et respondeatur in loquela sive per non tenura[m ] sive per quamcumque †bipertionem [vv. ll. biperteocum, bipertijocum, bipertiloquum, bipertitum ] cavilletur lis illa ‥
See: bipartire
bĭpartĭō ( bĭpertĭō ), īvī, ītum, īre, tr. (bis, partio), partager, diviser en deux parties : Col. Rust. 11, 2, 36.