blato Save Gaffiot 2016 Du Cange 1 blătō, ōnis, m. , diseur de niaiseries, bavard : Gloss. 2 blătō, valet de chambre : Gloss. 5, 593, 5. BLATO, onis, Cubicularius, Hospitalarius. Ugutio, qui vocem deducit a Blatero, as. Vide Blasto. BLATO, Blæsus, τραυλός. Gloss. Lat. Gr. BLATO. Blatit, Præcipue loquitur, in Glossar. reg. cod. 7644. Confer Forcell. voce Blato, as.